බෙදුම්වාදී නායකයින්ට කප්පම් දීම වෙනුවට දෙමළ ජනතාවට අයිතිවාසිකම් දීම
රනිල් වික්රමසිංහ අගමැතිවරයා විසින් ආරම්භ කළව්යවස්ථා සම්පාදන ක්රියාවලිය මේ වන විට එක්තරා ආකාරයක උපක්රමික හැරවුම් ලක්ෂයකට ලගාවි ඇති බව පෙනේ. ඔහු විසිනි විපක්ෂ බලවේග මෝහනය කොට ශිඛරයකින් පහළට තල්ලූ කිරීම සඳහා එහි මුදුනට රැගෙන යන ආකාරයට ව්යවස්ථා සම්පාදන ක්රියාවලිය තුළ ඉදිරියට රැගෙන යන බව පැහැදැලිව දක්නට ලැබුණි. ව්යාජ විපක්ෂ බලවේග ඒ සඳහා කැමැත්තෙන් සැදී පැහැදී සිටින බවට විවාදයක් නැත. එහෙත් සැබෑ විපක්ෂය දේශපාලනිකව නොව තාක්ෂණිකව මෝහනය කිරීම සඳහා ඔවුන් වටා සිටින විවිධ උපදේශකයින් ආකාර 4කින් කටයුතු කරන බව පෙනේ. පළමු පිරිස තර්ක කරන්නේ ව්යවස්ථා සම්පාදන ක්රියාවලියෙන් පිටතට පැමිණිමට මහජනයා අනුමත නොකරන බවයි. නමුත් එම ක්රියාවලිය මහජනයා විසින් ලබාදුන් අනුමැතියට පිටින් සහ ව්යවස්ථා විරෝධිව සිදු කිරීම පිළිබඳව ඔවුහු කතා නොකරති.
දෙවන පිරිස ව්යවස්ථා සම්පාදන ක්රියාවලිය තුළ සිටීම මගින් ඒ තුළ සිදුවන්නේ කුමක්දැයි දැනගත හැකි බවට තර්ක කරති. එහෙත් එසේ දැනගන්නා තොරතුරු මත වහා ක්රියාත්මක වීම යනු තොරතුරු දැන ගැනීම සම`ග බැදී ඇති ඊළග ක්රියාව ඔවුහු අමතක කරති. ව්යස්ථා සභාවට ඉදිරිපත් කළ උපකමිටු වාර්තා පිළිබඳව දැනුවත් වී මාසයකට අධික කාලයක් ගත වුවද ඔවුන් ඒවායේ අඩංගු කරුණු පිළිබඳව කිසිවෙක් විසින් නිලවශයෙන් මතයක් පළකොට නැත. ඉතා බරපතළ තොරතතුරුදැනගැනීමෙන් පසුවත් ඔවුහු තම නිහ`ඩ මත දිගටම පවත්වාගෙන යති. තුන්වන පිරිසත් කල් මැරීම සඳහා ව්යවස්ථා සභාවේ රුදී සිටිය යුතු බව පවසති. එහෙත් එසේ කල් මරන්නේ දවස් වලින්ද එසේ නැතහොත් මාස හෝ අවුරුදු වලින්ද යන්න පිළිබඳව ඔවුන් තුළ අදහසක් නැත. හතරවන පිරිසගේ අපදෙස් අනුව ව්යවස්ථා සම්පාදන ක්රියාවලිය තුල රැදී සිටීම මගින් විපක්ෂයට අවශ්ය සංශෝධන ප්රමාණයක් ව්යවස්ථාවට ඇතුළකරගත හැක. ඒ අදඳබාල උපදේශකයින්ට අනුව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට නැවත බලයට ඒම සඳහා ඔහුට වාසි සහගත ලෙස ව්යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීමට රනිල් වික්රමසිංහ මහතා එක`ග වේ. අවසාන වශයෙන් බොහෝ උපදේශකයින්ගේ පොදු මතය අනුව දෙමළ ජනතාවට යම් දෙයක් දීමට විපක්ෂය විරුද්ධ නොවන බව ඔනුන්ට පෙන්විය යුතුය. ඒ අනුව සුළු ජාතික ඡුන්ද ලබාගැනීම සඳහා ආණ්ඩුව විසින් ගෙන එන යම් සංශෝධන වලට එක`ග විය යුතුය. නමුත් ඔවුන් කිසි විටෙක ජාතිවාදී බෙදුම්වාදී දේශපාලකයන්ට කප්පම්දීම සහ ජනතාවට අයිතිවාසිකම් ලබාදීම යන ක්රියාමාර්ග ගැන කතා නොකරති.
ඒ සියලූ උපදේශකයින්ගේ තර්ක වලින් ආණ්ඩුවේ මූලික උපායමාර්ගික අවශ්යතාවයන් ඉටුවේඤ. එනම් ආණ්ඩුව විසින් කරගෙන යනුලබන ව්යවස්ථා විරෝධී කූඨ ක්රියාවලියට විපක්ෂය පටලවා ගැනීම මගින් ඊට සුජාත භාවය ලබාදීමය. ඒ අනුව ව්යවස්ථා කෙටුම්පතෙහි අඩංගු ප්රතිපාදන විපක්ෂය විසින් අනුමත කරන බව අවසාන මොහොත දක්වා මහජනයාට ඒත්තු ගැන්වීමට ආණ්ඩුවට ඉඩ ලැබේ. විපක්ෂයෙන් දායක වන ක්රියාවලියක් තුළින් උපදින ව්යවස්ථාවක රටට හානිකර දේ තිබිය හැකිද යන ප්රශ්නය ඒමගින් මතු කරයි. ව්යවස්ථා සම්පාදන ක්රියාවලිය තුළ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය තොරම්බල් වෙමින් සිටින අතරතුරු එහි භයානක කම මහජනයාට වටහාදීම පහසු නැත. එසේ යම් කාලයක් ‘ඝන්ධබ්බයින්’ ලෙස සිටිමින් ව්යවස්ථා සභාවේදී එම ක්රියාවලියට අභියෝග නොකරන තත්වයක් තුළ එම සභාවට වාර්තාවක් පමණක් ඉදිරිපත් කොට ව්යවස්ථා කෙටුම්පත හදිසියේ පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් වූ විට කරන්නේ කුමක්ද? එවිට හදිසියේ නින්දෙන් අවදි වී විරෝධය පළ කිරීමෙන් මහජන විරෝධය කුළුගැන්විය නොහැක. මහජන විරෝධය ප්රභලව මතු නොවන තත්වයක් තුළ මන්ත්රීවරුන් තුළ මානසික බලපෑමක් ඇති කිරීම පහසු නැත. ‘රට පාවාදී ගමට එන්න එපා’ යන පණිවිඩය ප්රභලව සමාජයෙන් මතු වන්නේනම් බෙදුම්වාදී ව්යවස්ථාවකට අත් එසවීමට පෙර සෑම මන්්රිවරයෙක් තුළම තම තීන්දුව පිළිබඳව දෙවරක් සිතීමට පෙළඹවීමක් ඇතිවේ. ව්යවස්ථා සභාවට කෙටුම්පත ඉදිරිපත් නොකර ගණ්ධබ්බ කාලය දිගු කර ගැනීමට ආණ්ඩුව උත්සාහ කරන්නේ පළමු වටයේදී ඊනියා වාත්රාවට ව්යවස්ථා සභාවේ අනුමැතිය ලබා ගැනීමටය. එහිදී එම වාර්තාවට ව්යවස්ථා සභාවේදී විශේෂ බහුතරය සහිතව අනුමැතිය ලබාගතහොත් කෙටි කාලයක් තුළ කෙටුම්පත පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර එම බහුතරය ආරක්ෂා කර ගතහැකි යැයි ආණ්ඩුව කල්පනා කරන බව පැහැදිලිව පෙනේ. කෙසේ වෙතත් අෘණ්ඩුව දැන් තම ‘ඒ’් සැලසුම හෙයවත් නව ව්යවස්ථාවක් සම්මත කිරීමේ සැලසුම අකුලමින් ‘බී’ සැලසුම හෙවත් පවතින ව්යවස්ථාවට සංශෝදනයක් ගෙන ඒමට උත්සාහ කරන බව පෙනේ. ඊට හේතුව පසුගිය දිනවල මතු වූ විරෝධය හමුවේ තුනෙන් දෙකේ විශේෂ බහුතරය ආණ්ඩුවට අහිමි වීමේ වැඩි ඉඩක් පැවතීමයි. එය හදිසියේම විරෝධතාවලට පිළිතුරු ලෙස සකස් කළ සැලසුමකට වඩා පලමු සැලසුමට විරෝධය මතුවුවහොත් ගෙනඒම සඳහා සකස් කළ එම සැලසුමේ අතුරු සැලසුමක් ලෙස සැලකීම වඩා ප්රඥාගෝචර වේ.
මහජන විරෝධයට පිළිතුරු ලෙස පළමු සැලසුම අකුලා ගැනීම මගින් ආණ්ඩුවට යම් සදාතාර බලයක් ආරෝපණය වේ. එසේම ඒ මගින් මහජනයා තුළ ව්යාජ ආරක්ෂාකාරී හැ`ගීමක් ද ඇතිවේ. ඊට අමතරව ඒ මගින් දෙවන සැලසුම පිළිබඳ සුභවාදී පින්තඳරයක් මැවීම සඳහා සමාජ මනෝ භාවයද සකස් වේ. බෙදුම්වාදී බලවේග පැත්තෙන් ගත්විට ද එය ඔවුන්ට අළුත් අත්දැකීමක් නොවේ. ඔවුන් මුලින්ම ඉතිහාසය පුරාම භාවිතා කළ උපක්රමය වුයේද උපරිමය ඉල්ලා විශාල ඝෝෂාවක් කොට පසුව අවශ්ය දේ කෙසේ හෝ ලබාගැනීමය. ඒ අනුව නව ව්යවස්ථාවක් වෙනුවට පවතින ව්යවස්ථාව යටතේ 20 වැනි සංශෝධනය හෝ අකමැත්ත පෙන්වා පසුව දියුණු නම්යලීත්වයක් පෙන්වමින් ඊට එක`ග වනු ඇත.
ඒ ආකාරයට බෙදුම්වාදීන්ට ‘ඉල්ලන දේ’ නොලැබුණා යන පදනම බහුතර සිංහල ජනතාව අතර නව ව්යවස්ථා සංශෝධනය පිළිබඳ යම් සුභවාදී මනෝභාවයක් ඇති කරයි. එම තත්වයද සැලසුම් සහගත අපෙක්ෂාවක් මිස අහඹු වාසියක් නොවේ. නව ව්යවස්ථාවක් මගින් පැරණි ව්යවස්ථාවේ අඩංගු වූ ‘‘බුද්ධාගමට ප්රමුඛස්ථානය’’ දීම හෝ ‘‘ඒකීය වගන්තිය’’ වැනි ‘‘ලේබල්’’ ඉවත් නොකිරීම පිළිබඳ යම් බෙදුම්වාදීන් පිරිසක් දිගින් දිගටම විරෝධය පළ කිරීමටද ඉඩ ඇත. නමුත් එම සංශෝධනය මගින් 13 වැනි සංශෝධනය ඉක්මවා යන බලතල ප්රමුණයක් ලබාගැනීම මධ්යස්ථ බෙදුම්වාදීන් හෙවත් බෙදුම්වාදී න්යායාචාර්ය වරුන්ගේ අපෙක්ෂාව බවට කිසිදු සැකයක් නැත. ඉතිහාසය පුරාම බෙදුම්වාදීනේග කේවල් කිරිමේ උපායමාර්ගය තුළ මෙම ඊනියා අන්තවාදී සහ මධ්යස්ථවාදීප බලවේග දෙක විසින් තම භූමිකාව මැනවින් ර`ග දක්වා ඇත. මේ දිනවල මරණ තර්ජන කරමින් ර`ගදක්වන්නේඒ පැරණි භූමිකාවේ නව අධ්යක්ක්ෂණයක් මිස අන්කවරක්ද?
නමුත් ඉහත සඳහන් කළ ආකාරයට ඒකාබද්ධ විපක්ෂය ආණ්ඩුව විසින් පහසුකම් සලසන බෙදුම්වාදී මාර්ග සිතියමට යථාර්තවාදීව තේරුම්ගන්නා බවක් පෙනෙන්නේ නැත. ‘‘චන්ද්රිකාගේ පැකේජය’’ පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවේදී රනිල් වික්රමසිංහ මහතා විසින් ඊට ගිනිතබා පරාජය කළේ ඔහු ප්රතිපත්තීමය වශයෙන් එම ව්යවස්ථාවට විරුද්ධ වූ නිසා නොවේ. ඒ මිගින් ඔහු උත්සාහ කෙළේ චන්ද්රිකා ජනාධිපතිනිය දේශපාලන වශයෙන් අස්ථාවර කොට එම ක්රියාවලිය තමා බලයට පත් වූ පසුව නැවත වටයකින් ආරම්භ කිරීම සඳහාය. අප රටේ අවාසනාවකට ඒකාබද්ධ විපක්ෂය රනිල් වික්රමසිංහ මහතාගෙන් ඉගෙන ගැනීමට තරම් නිහතමානී නැත.
මේ වන විට ව්යවස්ථාවට ඇතුල්කළ යුතුය යන පදනමින් ඉදිරිපත් කළ බෙදුම්වාදීන්ගේ ඉල්ලීම් සියල්ල හඳුනාගැනීම සඳහා සාක්ෂි ලැබී නැත. 1976 වඩුකොඩෙයි සමුළුවේ සිට තිම්පු යෝජනා හරහා බෙදුම්වාදී බලවේග විසින් දිගිනි දිගටම ඉදිරිපත් කළ යෝජනා සියල්ල උප කමිටු වාර්තාවල අඩංගු වේ. ඒවා අතරින් ජනමත විචාරණයක් අවශ්ය නොවන යෝජනා සියල්ල 20 වැනි සංශෝධනයට ඇතුල්කළ හැක.දැන් බෙදුම්වාදී කප්පම්කරුවන්ගෙන් ඇසිය යුත්තේ එක ප්රශ්නයක් පමණි. එනම් ඉල්ලීමට අපතසු වූ වෙනත් යමක් තිබේද යන්න පමණි. ආණ්ඩුවේ මෙන්ම බෙදුම්වාදී බලවේග අන්නෝන්ය අවබෝධයෙන් යුතුව සැරසෙන්නේ කුමකටද? යන්න දැන් ඉතා පැහැදිලිව පෙනේ. එහෙත් විපක්ෂ බලවේග තම මතය ඍජුව ප්රකාශ නොකර ‘‘කෙකර ගාමීන්’’ සිටින්නේ කුමක් නිසාද? ඊට ප්රධාන හේතව ඉහත සඳහන් කළ ආකාරයට ‘‘දමළ ජනතාවට යමක් දිය යුතුය’’ යන මානසික බාධකය නොවේද?
එම මානසික බාධකයෙන් ගැලවීම සඳහා ඇත්තේ එක් මාර්ගයක් පමණි. ඒ දෙමළ ජනතාවට ‘‘යමක් නොව සියල්ල දිය යතුය යන ස්ථාවරය නිර්භිතව රටට ඉදරිපත් කිරීමය. ඒ සඳහා වන පූර්ව කොන්දේසිය වන්නේ ජාතිවාදී බෙදුම්වාදී, ආගම්වාදී කුලවාදී පටු දේශපාලන ග්රෝත්රවාදී නායකයින් කිහිපදෙනෙකු අතට පොලිස් බලය දීම සහ සිංහල දෙමළ මුස්ලිම් සියලූ ජනතාවට අයිතිවාසිකම් අතර ඇති බරපතළ වෙනස නිරවුල්ව පැහැදිළි කිරිමයි. ඒ සඳහා රටේ බහුතර ජනතාව වන සිංහල ජනතාව බුක්ති විදින එහෙත් සුළුකර දෙමළ හෝ මුස්ලිම් ජනතාවට නුඹට ලැබි නැතැයි පැමිණිලි කෙරෙන සියළු අයිතිවාසිකම් සහ වරප්රසාද ලැයිස්තුගත කළ යුතුය. ඒ සඳහා සුළු ජාතික දේශපාලන පක්ෂ වලට ඉතා සද්භාවයෙන් යුතුව ආරාධනා කළ යුතුය. ඉන් පසුව ලෝකයේ වෙනත් කුමන හෝ රටක සුළු ජාතිකයින් බුක්ති විදින එහෙත් අප රටේ දක්නට හෝ ලබාදී නොමැති අයිතිවාසාකම් සහ වරප්රසාද තිබේනම් ඒවා ඉහත ලැයිස්තුවට එකතු කළ යුතුය. ඉන්පසුව ඒවා ලබාදෙන ලෙස සියළු විපක්ෂ දේශපාලන පක්ෂ එකට එකතුවී ආණ්ඩුවට බලකළ යුතුය. යම් විපක්ෂ වලවේගයක් ඊට එකුත\ විය නොහැකි බව පවසන්නේ නම් ඔවුන්ගේ සැබෑ අරමුණ ලෝකයම පැහැදිලි වනු ඇත.
දෙමළ ජනතාවගේ ප්රශ්නය විසදීම සඳහා ඕනෑම කැපකිරිමක් කළ යුතු බව ජනාධිපතිතුමා විසින් ප්රකාශ කොට ඇති බැවින් ඉහත සඳහන් කළ සුළු ජාතික අයිතිවාසිකම් ලැයිස්තුව කොතෙක්දිගු වුවත් ගැටළුවක් නොවනු ඇත. එහෙත් යම් විශේෂ කාරණාද ඊට ඇතුල්විය යුතුය. විශේෂයෙන්ම තේසාවලාමේ වැනි යම් ජන කණ්ඩායමකට පමණක් විශේෂිත වූ නීති මගින් ව්යවස්ථාවේ ප්රතිපාදන පවා අත්හිටුවමින් කුලහීන දෙමළ ජනතාව පීඩනයට පත්කිරීමද අවසන් කළ යුතුය. එමෙන්ම විශේෂිත මුස්ලිම් විවාහ නිති මගින් කාන්තාවන්ට අයතු ලෙස සැලකීම වැලැක්වීමද එම ලැයිස්තුවට ඇතුළත් විය යුතුය.
භූගෝලීයව සම්පත් පැතිරීම අනුව අධ්යාපන අවස්ථා සලකා බැලීම සහ ඉඩම් පරිහරණයේදී සමස්ථ ජනවාර්ගික අනුපාතය සැලකිල්ලට ගැනීම වැරදි නැත. එහෙත් රැකියා ලබාදීමේදී ජනවර්ග හෝ යම් බාසාවන් දැන සිටීම විශේෂ සුදුසුකමක් නොවිය යුතුය. රජයේ අවශ්යතාව අනුව රජයේ සේවකයින්ට අවශ්ය භාෂා දැනුම ලබාදීම රජෙයේ වගකීමකි. එහිදී ශේෂ්ඨාධිකරණය තුළ ජනවර්ග නියෝජනය විය යුතුයැයි ඉල්ලීම් ඉදිරිපත් කරන ‘‘ග්රෝත්රවාදී දුප්පතුන්’’ එම ප්රමිකීන් පිළිගන්ද යන්න සැක සහිතය. ජාතිබේද හෝ ආගම් බේදනොමැතිව සියළු ජනතාවට සමානව සැලකිය යුතු යැයි නිර්භිතව සමාජයට කතා කළ හැකි කොන්ද පණ ඇති මිනිසුන්ට ඒ දුප්පත් ග්රෝත්රවාදීන්ගේ මතය වැදගත් වන්නේ කෙසේද? එම නිසා එම ග්රෝත්රවාදී කප්පම්කරුවන්ගේ මතය නොසලකා ඍජුව ජනතාවට ඇමතීමට ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ මන්ත්රිවරුනට පිට කොන්දක් තිබිය යුතුය.
සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් සියළු ජනතාවට සමානව සැලකීම යන පදනම යටතේ ජනතාවට අයිතිවාසිකම් ලබාදීම පිළිබඳව බහුතර සිංහල බෞද්ධ ජනතාව විරුද්ධ වෙන්නේ නැත. එය ඓතිහාසිකව සත්යයකි. එම ජනතාව විරුද්ධ වන්නේ බෙදුම්වාදී දේශපාලන නායකයන්ට බිය වී ඔවුන්ට ලබාදිය යුතු යැයි කියන කප්පම් ලබාදීම සඳහා යෝජනා කරන ව්යවස්ථා සංශෝධන වලට පමණි. පවතින ව්යවස්ථාව රැකග. යුතු යැයි කිසිසේතම ඉන් අදහස් නොවේ. නමුත් ආණ්ඩුව දැනු සූදානම් වන්නේ පවතින ව්යවස්ථාවේ අඩංගු ‘‘නරක දේ’ ඉවත් කිරීමට නොවේ. එනම් තමා විසින් අතීතයේදී සම්මක කඵළ බෙදුම්වාදී ජාතිවාදී අංග ලක්ෂණ ව්යවස්ථාවෙන් ඉවත් කිරීමට නොවේ. ඔවුන් දැන්උත්සාහ කරන්නේ තමා බලයට පත්කළ බලවේග සතුටු කිරීම සඳහා අතීතයේදී සම්මත කළ බෙදුම්වාදී අංග ගක්ෂණ තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීමටය.
ආණ්ඩුවේ මෛත්රී-රනිල් පාර්ශව දෙකම රහසිගත එක`ගතාවයෙන් යුතුව දැන් උත්සාහ කරන්නේ 13 වැනි සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම ක්රියාත්මක කිරීමට එරෙහිව පවතින බාධක ඉවත්කොට එය තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීමටය. එම විශේෂ බලවේග ආණ්ඩුවේ 20 වැනි ව්යවස්ථා සංශෝධන සද්භාවයෙන් යුතුව පාර්ලිමේන්තුවේදී සංශෝධන ඉදිරිපත්කිරීමට උත්සාහ කළහොත් සිදුවන්නේ අෘණ්ඩුවේ උගුලට පය තැබීමකි. එම නිසා 19 වැනි සංශෝධනය ගෙන එන අවස්ථාවේදී ඊට සංශෝධන යෝජනා කිරීම මගින් ආණ්ඩුවේ උගුලට ගොදුරු වූ ආකාරයම මෙවර 20 වැනි සංශෝධනයේදීත් එම වරදම සිදුකරන්නේ නම් මහජනයාගෙන් ඔවුන්ට කිසිදු සමාවක් නොලැබෙනු ඇත. එය ? වැටුනු වලේ දවල් වැටීමකි. ඒ මගින් මරණිය තුවාල සිදුවන්නේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට පමණක් නොව සමස්ථ ජාතියටමය.
ආණ්ඩුවේ ‘බී’ සැලසුම මගින් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට හා රටට බරපතල තුවාල සිදුවිමක් මෛත්රී- රනිල් පාර්ශ්ව දෙකම බරපතල වාසි රැසක් අත්පත්කරගනු ඇත. එනම් ඔවුන් එක ගලකින් කුරුල්ලන් කිහිපදෙනෙකු බිම දමාගනු ඇත. ඔවුන්ගේ පළමු ජයග්රහණය වන්නේ දෙස් විදෙස් බෙදුම්වාදී බලවේග සතුටු කර ආන්ඩුවේ පැවැත්ම ආරක්ෂාකර ගැනීමය. නමුත් එම අපායේ විවේකය ඔවුන්ට ලැබෙන්නේ බෙදුම්වාදීන් තමා ලබාගන්නා ජයග5හණ මත පය තබාගෙන ඒකපාර්ශවීය වෙනම රාජ්යයක් කරා යන ගමන ආරම්භ කරන තෙක් පමණි. දෙවැනි ජයග්රහණය වන්නේ රනිල් විරෝධයක් මතුකොට ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය තුළ ‘‘මෛත්රී ප්රතිරූපය’’ වර්ධනය කිරීමය. එහිදී නව ව්යවස්ථාවක් මගින් බුදුදහමට හිමි තැන සහ ඒකීය වගන්තිය ඉවත් කිරීමට රනිල් වික්රමසිංහ මහතා විසින් ගනු ලැබූ උත්සාහය පරාජය කළ වීරයින් බවට පත්වනනේ මෛත්රී පාර්ශ්වයයි. තුන්වන ජයග්රහණය වන්නේ පවතින බෙදුම්වාදී බිය ව්යාජ ලෙස තාවකාලිකව සමනය කිරීමට හැකිවීමයත 20 වැනි සංශෝධනය කිසිදු නව ව්යවස්ථාවකින් සිදුවිය හැතිව තිබූ අනතුර පහව ගිය බවට සුභවාදී සමාජ මනෝභාවයක් ගොඩනැගෙනු ඇත. එ මගින් ආණ්ඩු විරෝධය සමනය වී ආණ්ඩුව ශක්තිමත් වේ. ආණ්ඩුවේ හතරවැනි ජයග්රහණය වන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට දේශපාලන භූමිකාව අහිමි කිරීමය. එනම් මහින්ද සාධකය දේශපාලන සමීකරණයෙන් ඉවත් කිරීමය. යුද්ධයෙන් රට බේරාගත් නායකයා සහ ව්යවස්ථා කුමන්කත්රණය පරාජය කොට රට බේරාගත්නායකයා අතර ප්රතිරූප ගැටුමේදී පවතින තත්වය තුළ ජයග්රහණය හිමි වන්නේ කාටද? පසුගිය දිනවල ස්වෙච්ඡුාවෙන් දේශපාලනයෙන් ඉවත්වන ලෙස ප්රභල රටවල් තානාපති අංශ මගින් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට බලකරන බව වාර්තා විය. ඒ අනුව දෙස් විදෙස් බෙදුම්වාදී බලවේග විසින් රට බේරාගත් නායකයා යන විරුධාවලිය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගෙන් ගලවා ගැනීමට විශාල ප්රචාරක යුද්ධයක් දියත් කරනු ඇත. එම මෙහෙයුමේ අවසාන වාසිය ලැබෙන්නේ මෛත්රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාට වඩා රනිල් වික්රමසිංහ අගමැතිතුමාට බව තේරුම් ගැනීම අමාරු නැත.
13 ශක්තිමත් කරන 20 වැනි සංශෝධණයක් මගින් ආණ්ඩුව අපේක්ෂා කරන පස්වැනි ජය්රහණය වන්නේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය බේද බින්න කිරීමය. ජාතිවාදී නායකයින්ට කප්පම්දීම සහ ජනතාවට අයිතිවාසිකම් දීම යන පරස්පර දේශපාලන උපායමාර්ග පටලවාගෙන සිටින යම් වාමාංශික පක්ෂ 13 වැනි සංශෝධනය ශක්තිමත් කිරීම සාදාරණිකරනය කිරීමට ඉඩ ඇත. එම පක්ෂ 1987දී ජේ. ආර්. ජයවර්ධන රජයට සහය දුන් ආකාරයට මෙදා මෛත්රීපාල සිරිසෙන මහතාට සහය දීමට ඉඩ ඇත. එය බොහෝ විට රනිල් වික්රමසිංහ මහතාට විරුද්ධව මෛත්රිපාල සිරිසේන මහතාට සහයදීමක් ලෙස තවදුරටත් සාදාරණිකරණය කිරීමටද ඉඩ ඇත. එම සංවාදයේදී ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ‘‘චන්ද්රිකා පැකේජ්වාදීන්ද ව්යවස්ථා සංශෝධනයට ආවඩනු ඇත. ‘‘මෛත්රී ලේබලය’’ අලවා 20 වැනි සංශෝධනය ගෙන ඒම මගින් ජාතිකවාදී බලවේග අත්රද යම් බේදභින්න ඇති කිරීමට ඉඩක් ලැබෙනු ඇත. එම නිසා ඌරන්ගේ මස් උගේ පිටේ තබා කපන්නා සේ ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සහයෙන් 20 වැනි සංශෝධනයට විශේෂ බහුතරය ලබාගැනීමේ බරපතළ ඉඩක් ඇත. එම සූක්ෂම මෙහෙයුම පරාජය කළ නොහැකි වුවහොත් ඒ පිළිබඳ කතාව ශ්රී ලංකාව නම් වූ රටේ ඉතිහාසයේ අවසන් පරිච්ෙඡ්දය බවට පත්වනු ඇත.
වෛද්ය එම්. වසන්ත බණ්ඩාර
සම්බන්ධිත පුවත් | Related News
ප්රධාන පුවත්
සුරේෂ් සලේ රඳවා තබා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් UN වෙතින් ශ්රී ලංකා රජයට දැඩි ප්රශ්නාවලියක්..
ශ්රී ලංකාවේ වෙළඳ හිඟය ඩොලර් බිලියන 6.5 පනී - 69%ක සීඝ්ර ඉහළ යාමක්!
සාර්ව ආර්ථික ස්ථාවරත්වය මත මීළඟ IMF වැඩසටහන තීරණය වේ
සාර්ව ආර්ථික ස්ථාවරත්වය මත මීළඟ IMF වැඩසටහන තීරණය වේ
ට්රම්ප් තීරණයක් ගැනීමට නොහැකිව අර්බුදයකට හසුවෙලා-ඉරාන ශ්රේෂ්ඨ ජාතික ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ ලේකම් මොහ්සෙන් රෙසායි
2027 අයවැය නොවැම්බර් 12 දා..
ප්රංශය පුරා පැතිරෙන වැඩ වර්ජන හේතුවෙන් දෛනික කටයුතු අඩාල වෙයි
ප්රංශය පුරා පැතිරෙන වැඩ වර්ජන හේතුවෙන් දෛනික කටයුතු අඩාල වෙයි
ඊශ්රායලයේ සහ ඇමෙරිකාවේ ක්රියාකලාපයට එරෙහිව ලෝකයේ ප්රබල විරෝධයක් ගොඩනැගෙමින් පවතිනවා.. - ජාත්යන්තර දේශපාලනය සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සැසිය ගැන උවිඳු විජේවීරගෙන් විශේෂ විග්රහයක්..
අනුරගේ රතු හැට්ටයට යටින් ඉන්නේ වෙනිසියුලාවේ ඇමෙරිකානු පදයට නැටූ ඩෙල්සිලා.. උතුරේ කොටි සැමරුම් හා සිංහල බෞද්ධ උරුමයට එල්ල වන තර්ජන හමුවේ විපක්ෂයේත් අශුද්ධ එකඟතාවක්.. - විමල්ගෙන් හෙළිදරව්වක්
ඕස්ට්රේලියානු සමාගමක කොටස් හිමිකම සම්බන්ධ නඩුවෙන් උදය ගම්මන්පිල නිදොස් කොට නිදහස්..
කියුබාව ‘වැටෙනු ඇතැයි’ ට්රම්ප් පැවසීමෙන් පසු චීනයේ සහාය කියුබාවට!
ඇමරිකාවේ පනස් වසරක ධර්ම දූත මෙහෙවර ඇගයේ: "ධර්ම විකෘතිය යනු කුමක්ද?" - මහාචාර්ය මැදගොඩ අභයතිස්ස හිමියන්ගෙන් විශේෂ දේශනයක්..
එක්සත් ජාතීන්ගේ අර්ථවත් ප්රතිසංස්කරණ සඳහා ශ්රී ලංකාව සහාය දක්වනවා.. - ඇමති විජිත UN මහ සමුළුව අමතමින් කියයි
ආක්ටික් කලාපීය බලපෑම් හමුවේ ඇමෙරිකාව සහ යුරෝපා සංගමය අතර මතභේදාත්මක තත්ත්වයක් වර්ධනය වෙයි..
“අනුර නමින් ඩෙල්සි ඇවිත්?”.. - විමල්ගේ විශේෂ දේශනය ශ්රී ලංකා පදනම් ආයතනයේදී පැවැත්වෙයි..