වේලුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන්ගේ දේශපාලන නැගීසිටීම පිටුපස තිබුනේ ‘කුල පීඩනය’ ය යන මිත්‍යාව පිළිබඳ නැවත කියවීමක්! - අරුන් සිද්ධාර්ථ්

Dec 17, 2025 at 10:26 AM

|

Lanka Leader

‘වෙල්ලාර්” නම් ඉහල කුලය විසින්  ප්‍රභාකරන් අයත් ‘කරයියර්’ (ධීවර කුලය) මත ඇති කරන ලද පීඩනය,කුලය පදනම් කරගෙන සිදුකල  වෙනස්කම්, එහිම ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සිදුවූ සමාජ බැහැර කිරීම සහ  ආන්තීකකරණයේ ඵලයක් ලෙස ප්‍රභාකරන්ගේ සටන ඇරඹුණු බවත්, පසුව එය දේශපාලන ප්‍රචණ්ඩත්වයක් කරා තල්ලුවූ බවත් දැක්වෙන මතයක් සමාජයේ බහුලව සාකච්ඡාවෙමින් පවතී. මෙම ආඛ්‍යානයට අනුව, ප්‍රභාකරන්ගේ ප්‍රචණ්ඩත්වයට හේතුවූයේ ‘වෙල්ලාර්’ කුලය විසින් කරයියර් කුලය මත  මුදාහල  පීඩනය, සතුරුකම සහ  විරෝධය බව කියනු ලබන අතර, එම අර්ථ නිරූපණය ජනප්‍රිය කතිකාවන් සහ ඩිජිටල් අවකාශයන්හි කිසියම්  ආකර්ෂණයක් ලබාගැනීමට සමත්වී ඇත. එසේ වෙතත්, ඓතිහාසික සාක්ෂි, ලේඛනාගාර වාර්තා, දේශපාලන විශ්ලේෂණයන්  සහ ප්‍රභාකරන්ගේම නිදර්ශනයන් ට  අනුව එම කතාව නැවත පෙළගැස්වූ විට මෙම ප්‍රකාශය ඉතිහාසගත අසත්‍ය සහ  දේශපාලනික හේතූන්මත ගොඩනගා ඇති බව මැනවින්  ඔප්පු වේ.¹

⸻

ප්‍රභාකරන්ගේ පවුල් පෙළපත, ධනය සහ සමාජ අධිකාරිය

ප්‍රභාකරන් ආන්තිකකරණයට ලක් වූ හෝ පීඩිත සමාජ පසුබිමකින් පැවත එන්නෙකු නොවේ. ඔහුගේ පෙළපත පිළිබඳ තොරතුරු වැල්වෙට්ටිතුරෙයි ප්‍රදේශයේ ජීවත්වූ පවුල් පිළිබඳ ලේඛණ, කෝවිල් ඔප්පු සහ වාචික ඉතිහාසයන් හරහා ගැඹුරින් සනිටුහන්වී තිබේ:

• මී මුත්තා: තිරුමෙනියාර් වෙන්ගඩසලම්පිල්ලෙයි

• සීයා: තිරුවෙන්ගඩම්

• පියා: වේලුපිල්ලෙයි

• පුතා: වේලුපිල්ලෙයි ප්‍රභාකරන්

1860 ගණන්වලදී, තිරුමෙනියාර් වෙන්ගඩසලම්පිල්ලෙයි හෙවත් ප්‍රභාකරන්ගේ මී මුත්තා, වැල්වෙට්ටිතුරෙයි හි ප්‍රධාන හින්දු කෝවිල් තුනක් ඉදි කර ඇත. ඒවා නම්;

1. වැල්වෙට්ටිතුරෙයි වෛතේස්වරන් කෝවිල

2. වැල්වෙට්ටිතුරෙයි මුතුමාරියම්මන් කෝවිල

3. නෙඩියකාඩු පිල්ලෙයාර් කෝවිල²

19 වන සියවසේ යාපනයේදී, කුල පීඩනයට ලක් වූ ප්‍රජාවන්ට කෝවිල් තුලට ඇතුළුවීම, කෝවිල්  ඉදිකිරීම සහ ඒවායේ භාරකාරීත්වය දැරීම තහනම් ක්‍රියාවක් විය. යටත් විජිත පරිපාලන වාර්තා සහ මිෂනාරි වාර්තා නිරන්තරයෙන් වාර්තා කර ඇත්තේ  පීඩිත කුලවල අයට ආගමික අධිකාරීත්වය (පූජක/භාරකරු) දැරීම  සහ දේපළ හිමිකම දැරීමට ඉඩලබා නොදුන් බවයි .³ එවන් තත්ත්වයක් තිබියදී කෝවිල් ඉදිකිරීමට සහ ඒවා කළමනාකරණය කිරීමට තිබූ සමාජ අවකාශය ප්‍රභාකරන්ගේ සනුහරය සතුව තිබූ සමාජ ආධිපත්‍යය සහ සංස්කෘතික පිළිගැනීම පිළිබඳ පැහැදිලි සාක්ෂයකි.

පසුව ප්‍රභාකරන්ගේ පියා මෙම කෝවිල්වල භාරකරුවෙකු ලෙස සේවය කළ අතර, ප්‍රභාකරන්ගේ සහෝදරියන් දෙදෙනෙකු සහ  සහෝදරයෙකු කෝවිල් වත්කම් වලින් ආදයම් උපයන බව ප්‍රාදේශීය කෝවිල් පරිපාලන වාර්තා සහ පවුලේ සාක්ෂි මගින් සනාථ වේ.⁴

ඊට අමතරව, ප්‍රභාකරන්ගේ මී මුත්තා සතුව වෙළඳ යාත්‍රා තිබූ අතර ඔහු දකුණු ඉන්දියාවේ වැල්වෙටිතුරෙයි සහ මලයාව අතර දුම්කොළ වෙළඳාම සිදු කළේය.  මේ හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ  පවුල උතුරු පළාතේ සමුද්‍රීය වෙළඳ ප්‍රභූවරයන් අතරට ඇතුළත් විය.⁵

මෙම කරුණු සහ ‘ප්‍රභාකරන්ගේ පවුල කුලහීන ප්‍රජාවකට අයත් ය’ ය කියමන අතර ඇත්තේ බරපතල පරස්පරයකි. 

ප්‍රභාකරන්ගේ පවුල ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය සේවය සමග තිබූ බැඳීම

ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය සේවයට ප්‍රභාකරන්ගේ පවුල ගැඹුරු ලෙස බැඳී තිබීමද  ඒ හා සමානව වැදගත්කමකින් යුත් කරුණකි.

ප්‍රභාකරන්ගේ පියා වේලුපිල්ලේ 1943 දී ලංකා රජයේ දුම්රිය සේවයට (CGR) සම්බන්ධ විය. රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ නිල පුද්ගල ලිපිගොනු පිරීක්සීමේදී පෙනී යන්නේ පසුකාලීනව ඔහුව ඉඩම් නිරවුල් කිරීමේ දෙපාර්තමේන්තුවට මාරු කර යවා ඇති බවයි. 1982 දී ඉඩම් නිරවුල් කිරීමේ අමාත්‍යාංශය යටතේ දිස්ත්‍රික් ඉඩම් නිලධාරියෙකු ලෙස ඔහු විශ්‍රාමගොස් තිබේ.⁶

ප්‍රභාකරන්ගේ පියා විශ්‍රාම යන විට, එම අමාත්‍යාංශය භාර අමාත්‍යවරයා  වූයේ ගාමිණී දිසානායක මහතාය. 1981 දී යාපනය මහජන පුස්තකාලය ගිනි තැබීම සම්බන්ධයෙන් වූ බරපතල චෝදනාවලට ගාමිණී දිසානායක මහතා  මුහුණ දුන් අතර, එය පාර්ලිමේන්තු විවාද, මාධ්‍ය විමර්ශන සහ මානව හිමිකම් වාර්තාවල පුළුල් ලෙස ලේඛනගතවී ඇත.⁷

මෙම ඓතිහාසික කම්පනය තිබියදීත්, ප්‍රභාකරන්ගේ පියා, වේලුපිල්ලෙයි ජ්‍යෙෂ්ඨ රජයේ නිලධාරියෙකු ලෙස සේවය කරමින් සිටියේය. මෙය ඉදිරිපත් කරනුයේ කැපී පෙනෙන උත්ප්‍රාසයකි. පසුකාලීනව ආයුධ අතටගත් ප්‍රභාකරන් එක්තරා කලක ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සේම ‘රජය වෙනුවෙන් වැඩ නොකරන ලෙස තර්ජනය කරමින් රජයේ සේවකයින් ඝාතනය කර ඇත. එහෙත් විසුළු සහගත කාරණය වන්නේ දෙමළ ජනතාවට ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය වෙනුවෙන් වැඩ නොකරන ලෙස අනතුරු ඇඟවූ තැනැත්තාගේ පියා එම රාජ්‍යයේම අඛණ්ඩ සේවකයෙකු ලෙස සේවය කිරීමයි.⁸

මෙම යථාර්ථය අපට පැහැදිලි කරන්නේ ප්‍රභාකරන්ගේ ඊනියා ‘සටන්කාමීත්වය’ කිසිසේත්ම  තමන්ට සිදුවූ  මදිපාඩුවක්,  කුල බැහැර කිරීමක් හෝ රාජ්‍ය ප්‍රවේශය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් ඇති වූ ප්‍රතිඵලයක්  බවට ඇති සමාජ මතය අමූලික, ගල්පැලෙන, පට්ටපල් බොරුවක් බවයි!

යාපනයේ කුල පසුබිම හා කෝවිල් ප්‍රවේශය පිළිබඳ ඓතිහාසික සන්දර්භය

යාපනයේ පීඩිත කුලවල ජනතාවට කෝවිල් තුලට ඇතුළුවීමට ප්‍රථම වරට අවසර දෙනු ලැබුවේ 1956 දී, නල්ලූර් කන්දස්වාමි කෝවිලෙන් ඇරඹුණු, අඛණ්ඩ දේශපාලන උද්ඝෝෂණවලින් පසුවය. ⁹

1957 අංක 21 දරන සමාජ ආබාධ වැළැක්වීමේ පනත මගින් ශ්‍රී ලංකාව පුරා එතුවක් සිදුකෙරුනු ‘කුල පදනම් කරගත් බැහැරකිරීම’ දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් බවට පත් කළේය.¹⁰

ප්‍රභාකරන්ගේ පවුල කෝවිල්  ඉදිකර ඒවා පරිපාලනය කලේ ඊට සියවසකට පමණ පෙර බැවින්, ඔවුන් ඓයිතිහාසික චාරිත්‍රානුකූලව බැහැර කරන ලද කුලයකට අයත් බවට කරන ප්‍රකාශ කිසිසේත් ම  පිළිගත නොහැකිය.

⸻

මුල් කාලීන රැඩිකලීකරනය සහ වෙනුගෝපාල් මාස්ටර්ගේ භූමිකාව

ප්‍රභාකරන්ගේ දේශපාලන ප්‍රවේශය අප තේරුම් ගත යුත්තේ කුල පීඩනය හේතුවෙන් නැඟෙන  දුක්ගැනවිලි හරහා නොව එහි තිබූ ප්‍රභූ දේශපාලනික හැඩගැන්වීම හරහා ය.

වයස අවුරුදු 14 දී පාසලෙන් ඉවත් වූ පසු, ප්‍රභාකරන්ව ඔහුගේ පියා විසින් වෙනුගෝපාල් මාස්ටර් විසින් පවත්වාගෙන යනු ලබන ‘වැල්වෙට්ටිතුරෙයි ආයතනයට’ රැගෙන යන ලදී. වෙනුගෝපාල් මාස්ටර් ෆෙඩරල් පක්ෂ ක්‍රියාකාරිකයෙකු වූ අතර එස්.ජේ.වී. චෙල්වනායගම් ගේ සමීප සහචරයෙකි. චෙල්වනායගම් යනු වෙල්ලාලර් කුල අධිපතිවාදියෙකු වූ  අතර, ඒ බව ඔහුගේ කථා, ලේඛන සහ සංවිධාන ජාලයන් තුල ඉස්මතුව දක්නට ලැබුණු ස්ථාවරයකි.¹¹

ෆෙඩරල් පක්ෂ නායකත්වය සමඟ ඇතිවූ  බල අරගලයකින් පසුව, වෙනුගෝපාල් මාස්ටර් එම පක්ෂයෙන් කැඩී “තමිලර් සුයච්චි කලගම්” (දෙමළ ස්වයං පාලන පක්ෂය) පිහිටුවා ගත්තේය. මෙම කාල පරිච්ඡේදය තුල ඔහුගේ පක්ෂය මගින් ප්‍රකාශිත  පත්‍රිකා සහ කථාවලින් ඔහු පහත සඳහන් දෑ වෙනුවෙන් සිටි බව නිරීක්ෂණය වේ:

• සී. සුන්දරලිංගම්ගේ ඊලාම් සංකල්පය

• වෙනම පලාතක් (රටක්) වෙනුවෙන් වූ සෘජු සහ ඉතා දැඩි දෘෂ්ඨිවාදය

• සන්නද්ධ අරගලය දේශපාලන උපාය මාර්ගයක් ලෙස නීත්‍යානුකූල/සාධාරණීකරණය කිරීම

අරුන් සිද්ධාර්ථ්