මාධ්‍ය ප්‍රචාරණ සහ මිථ්‍යාවන් අතර සැඟවුණු ප්‍රංශයේ මාරි ඇන්ටොනෙට් රැජිනගේ සැබෑ ඉරණම..

Oct 18, 2026 at 11:19 AM

|

Lanka Leader

"ඔවුන්ට කන්න පාන් නැත්නම්, කේක් කන්න කියන්න." ඔබ මේ සුප්‍රකට කියමන, මීට පෙර අසා ඇති! පාසල් ඉතිහාස පොත්වල, සමාජ මාධ්‍ය සටහන්වල එහෙමත් නැතහොත් දේශපාලන සංවාදවල ඕනෑම තැනක, 'තමන්ගේ ජනතාවගේ දුක නොහඳුනන අහංකාර, සැප ජීවිත ගත කළ නායකයින්..' ගැන කතා කරන විට මුලින්ම අපේ මතකයට එන චරිතය, ප්‍රංශයේ මාරි ඇන්ටොනෙට්!

ඒත්, අපි ඉගෙනගත් ඒ කතාව ඇත්තක්ද? 

නැත්නම් එය ඉතිහාසයේ ලොකුම  බොරුවද? දැන් අපි කතා කරන්න යන්නේ ඒ රහස ගැන.

ප්‍රංශයට ආ ඔස්ට්‍රියා තරුණිය..

1774 දී, මාරි ඇන්ටොනෙට් ප්‍රංශයේ රැජින බවට පත්වන්නේ ඇයට වයස අවුරුදු 18ක් තරම් වූ ඉතා අඩු වයසකින්. එසේම ඇය ප්‍රංශයට පැමිණියේ සිය කැමැත්තෙන් නොව එක් දේශපාලන ගිවිසුමක කොටසක් ලෙසයි. 

ප්‍රංශය සහ ඔස්ට්‍රියාව කියන්නේ ඉතිහාසය පුරාම එකිනෙකා සමඟ සටන් කළ සාම්ප්‍රදායික සතුරන් දෙදෙනෙක්.. එම අසතුටුදායක තත්ත්වය නැතිකර, සාමය තහවුරු කිරීමට ඔස්ට්‍රියානු අධිරාජිනියගේ දියණිය වූ මාරි ඇන්ටොනෙට්ව, ප්‍රංශයේ 16 වැනි ලුවී රජුට විවාහ කර දුන්නා.. 

එහෙත් ගැටළුව වුණේ මෙයයි. එදා සිටි ප්‍රංශ ජනතාව හෝ ප්‍රංශයේ සිටි ප්‍රභූ පන්තිය කිසිදා ඇයව තමන්ගේ කෙනෙකු ලෙස පිළිගත්තේ නැහැ.. හේතුව ඇයගේ උපත ඔස්ට්‍රියානු වීම! 

ප්‍රංශ පොදු ජනයා  ඇයව හැඳින්වූයේ, "L'Autrichienne" අරුතින් 'ඔස්ට්‍රියානු ගැහැණිය' ලෙසයි. මෙය ප්‍රංශ බසින් "බැල්ලිය" යන වචනයට සමාන ශබ්දයක් ඇති වන පරිදි, ඔවුන් අපහාසාත්මකව භාවිතා කළ යෙදුමක්. 

ඒ නිසා ඇය කුමක් කළත්, කෙසේ හැසුරුණත් එරට රැඩිකල් දේශපාලඥයන්ට සහ ඔවුන්ට සමීප මුද්‍රිත මාධ්‍යයන්ට ඇයව පෙනුණේ, "ප්‍රංශය විනාශ කිරීමට ආ විදේස් ඔත්තුකාරියක" ලෙසයි.

18 වැනි සියවසේ අගභාගය වන විට ප්‍රංශයේ පුවත්පත්, පත්‍රිකා සහ විකට රූප ඉතා ජනප්‍රිය වෙමින් පැවතුණා.. එකල තිබූ පුවත්පත් අද මෙන් තොරතුරු වාර්තා කිරීමට වඩා ප්‍රිය කළේ, චරිත ඝාතනය කිරීමට..

අපේ අද කතා නායිකාව වන මාරි ඇන්ටොනෙට්, ඉතා ඉක්මනින්ම මේ අසූචි ගැසීමේ ව්‍යාපාරයේ එකම හා ප්‍රධානම ඉලක්කය බවට පත්වුණා.. ඇය අතිශය දුෂිත, ප්‍රතිපත්තික නොවන චරිතයක් ලෙස, ඔවුන් කාටූන් මගින් චිත්‍රණය කළා!

ප්‍රංශයේ ආර්ථිකය කඩාවැටෙන්නට පටන් ගත් විට, සමස්ත රටේම මූල්‍ය අර්බුදයට වගකිව යුත්තේ ඇයගේ අධික වියදම් බවට එම මාධ්‍ය විසින් ප්‍රචාරය කළා.. 

ඒ සදහා ඔවුන් ඇයට "Madame Déficit" හෙවත් 'පාඩුවේ රැජින' නැත්නම් 'ණයකාර රැජින' යන නම් පටබැන්දා. නමුත් රටේ සැබෑ තත්ත්වය වුයේ කුමක්ද?

එකල ප්‍රංශය දැවැන්ත ණය අර්බුදයකට මුහුණ දී සිටි බව සහතික ඇත්ත. නමුත් ඊට හේතුව වුණේ මාරි ඇන්ටොනෙට්ගේ ඇඳුම් හෝ ආභරණ නම් නෙමෙයි. ප්‍රංශය ඊට පෙර වසර ගණනාවක් පුරා, අතිවිශාල මුදලක් වැය කරමින් ඇමරිකානු නිදහස් සංග්‍රාමයට අරමුදල් සැපයුවා..

අද දකුණු ආසියාතික රටවල මෙන් එදා ප්‍රංශයේ පැවති අසාධාරණ බදු ක්‍රමය නිසා, උසස් ප්‍රභූන් සහ ධනවත් පූජකයන් බදු වලින් නිදහස්ව සිටි අතර, සමස්ත බදු බර පැටවුණේ දුප්පත් මහජනතාව මත.

මාරි ඇන්ටොනෙට් රැජිනගේ පෞද්ගලික වියදම් කියන්නේ සැබැවින්ම ප්‍රංශයේ සමස්ත ජාතික අයවැයෙන්, ඉතා කුඩා අංශුමාත්‍ර ප්‍රතිශතයක් පමණයි. 

නමුත් එදා සිටි දේශපාලඥයන්ට තමන්ගේ අසාර්ථකත්වය වසා ගැනීමට 'බිලිබෝයි' කෙනෙකු අවශ්‍ය වුණා.. අවසානයේ ඔවුන්ගේ මාධ්‍ය හරහා, බිලිබෝයි ලෙස මාරි ඇන්ටොනෙට්ව සාර්ථකව ජනතාව හමුවේ තැබුවා..

දියමන්ති මාලයේ වංචාව..?

මේ අතර වර්ෂ 1785දී මාරි ඇන්ටොනෙට්ගේ නමට අතිවිශාල කැළලක් ඇති කළ එක් සිදුවීමක් සිදුවුණා..  ඒ තමයි, "දියමන්ති මාලයේ වංචාව."

ඒක සිදුවුණේ මෙහෙමයි. අතිශය අධික මිලකට අලෙවි කිරීමට තිබූ දියමන්ති මාලයක්, කතෝලික කාදිනල් කෙනෙක්  සහ කාන්තාවක එක්ව ඇන්ටොනෙට් රැජිනගේ නම සහ අත්සන ව්‍යාජ ලෙස යොදා ගනිමින් වංචනික ලෙස ලබාගෙන තිබුණා..

මෙහිදී ඉතා හොදින් මතක තබාගත යුතු කරුණ, මේ වංචාවට මාරි ඇන්ටොනෙට්ගේ කිසිදු සම්බන්ධයක් නොතිබීම. කොටින්ම, ඇය ඒ බව දැන සිටියේවත් නැහැ! පසුව අධිකරණය හමුවේ ඇය නිවැරදිකරු බව ඔප්පු වුණා. 

නමුත් අර මාධ්‍ය ප්‍රචාරය නිසා ජනතාව පිළිගත්තේ කුමක්ද? "නැහැ, ඇය තමයි ඒ මාලය හොරෙන් ගත්තේ... ශික් මේ මාරි නම් ඕනෑම පහත් වැඩක් කරන ගැහැණියක්..."

එදත් මිනිසුන් තමන් විශ්වාස කිරීමට කැමති අසත්‍යය මිස, සැබෑ නීතිමය සත්‍යය පිළිගැනීමට සූදානම් වූයේ නැහැ. මේ විදියට සත්‍යය සැගවෙද්දි, බොරුව මුළු රට පුරාම ලැව්ගින්නක් සේ පැතිර යන්නට වුණා..

"......කේක් කන්න කියන්න"

ඉතිහාසයේ ලොකුම අසත්‍ය ප්‍රචාරය!

දැන් අපි මුලින්ම කතා කළ, ඒ සුප්‍රකට වාක්‍යයට එමු. "ඔවුන්ට කන්න පාන් නැත්නම් කේක් කන්න කියන්න" 

ජනතාවට පාන් නැති බව ඇසූ විට මාරි ඇන්ටොනෙට් මෙසේ කී බවයි ජනප්‍රවාදයේ එන්නේ.. නමුත් මාරි ඇන්ටොනෙට් කිසිදාක එවැනි කතාවක් කියා නැහැ.

මේ වාක්‍යය මුලින්ම සඳහන් වන්නේ ජොන්-ජැක් රූසෝ විසින් 1782 දී ලියන ලද "Confessions" නම් කෘතියෙයි. ඔහු එය ලියන විට මාරි ඇන්ටොනෙට් කුඩා දැරියක්! 

රූසෝ එහි සඳහන් කරන්නේ, "මහා කුමාරිකාවක" කී කතාවක් ලෙස. ඒ වගේම විප්ලවය පැවති සමයේ ප්‍රංශයේ ප්‍රකාශයට පත් වූ එකදු පුවත්පතක හෝ පත්‍රිකාවකවත්, මාරි ඇන්ටොනෙට් මෙවැනි කතාවක් කී බවට සඳහනක් නැහැ.

මෙම මිථ්‍යාව ඇගේ නමට ඈඳනු ලැබුවේ ඇගේ මරණයෙන් පසුව ඇයව ඉතිහාසය පුරාම දුෂ්ටයෙකු ලෙස පෙන්වීමට යොදාගත් දේශපාලනික ප්‍රචාරණයක්  නිසයි.

සැබැවින්ම දුප්පත් ජනතාවගේ ආහාර හිඟය ගැන මාරි ඇන්ටොනෙට් තම පවුලේ අයට යැවූ ලිපිවල සඳහන් කර තිබුණේ අතිශය සංවේදී අදහස්. ජනතාව විඳින දුක ගැන ඇය කණගාටු වූ අතර, ඇය තමන්ගේ පෞද්ගලික මුදලින් අසරණයන්ට උපකාර කිරීමටද කටයුතු කළා.. නමුත් විප්ලවයේ මාධ්‍ය ඒ කිසිවක් ජනතාවට පෙන්වූයේ නැහැ.

අමානුෂික නඩු විභාගය..

1789 දී ප්‍රංශ විප්ලවය ආරම්භ වුණා. රජ පවුල සිරගත කරනු ලැබුවා.. 16 වැනි ලුවී රජුව 1793 ජනවාරි මාසයේදී ගිලටීනයට යවා ඝාතනය කළා. ඊළඟ ඉලක්කය වූයේ මාරි ඇන්ටොනෙට් රැජිනයි.

ඇයට එරෙහිව පැවැත්වුණේ සාධාරණ නඩු විභාගයක් නෙමෙයි. එය හුදෙක් ඇයව ඝාතනය කිරීම සඳහාම රඟදැක්වූ "පෙනුමට පමණක් පැවැත්වූ නාට්‍යයක්" හෙවත් "Show Trial" එකක් පමණයි. 

එහිදි ඇයට එරෙහිව රට පාවාදීමේ චෝදනා එල්ල වුණා. නමුත් එය ඔප්පු කරගත නොහැකිව නඩු විභාගයේදී එල්ල වූ වඩාත්ම ශෝචනීය සහ කුරිරු චෝදනාව කුමක්ද?

විප්ලවවාදීන් විසින් ඇයගේ අවුරුදු 8ක් වයසැති කුඩා පුතණුවන් වන ලුවී-චාර්ල්ස් සිරගත කර, ඔහුට පහර දී බියගන්වා, 'තම මව තමාට ලිංගික අපයෝජනය කළ බවට" ව්‍යාජ සාක්ෂියක් ලබාගත්තා!'

තම කුඩා පුතා ලවාම තමන්ට එරෙහිව මෙවැනි අසත්‍ය සහ අමානුෂික චෝදනාවක් නැගීමට සැලැස්වූ විට මාරි ඇන්ටොනෙට් අධිකරණය හමුවේ දැක්වූ ප්‍රතිචාරය ඉතිහාසයේ අමරණීයයි. 

ඇය සභාව දෙස බලමින් මෙසේ ඇසුවා, "ස්වභාවධර්මය විසින්ම මවකට ලබාදී ඇති ආදරයට එරෙහිව එල්ල වූ මේ චෝදනාවට පිළිතුරුදීම මම ප්‍රතික්ෂේප කරමි. මෙහි සිටින සියලුම මව්වරුන්ගෙන් මම ඉල්ලා සිටිමි, මවකට මෙවැනි දෙයක් කළ හැකි යැයි ඔබ විශ්වාස කරන්නේද?"

එම වචන හමුවේ මුළු සභා ගැබම නිහඬ වුණා. නමුත් බලයේ සිටි විප්ලවවාදීන්ට අවශ්‍ය වූයේ සත්‍යය නෙමෙයි. ඇගේ ලේ දැකීමටයි. ඉතින්, ඇයට මරණ දණ්ඩනය නියම වුණා!

ගිලටීනය හමුවේ පෑ උදාරත්වය..

1793 ඔක්තෝබර් 16 වැනිදා, ඇගේ කොණ්ඩය කපා දැමුණා. ඇයට අඳින්නට දුන්නේ සරල සුදු ඇඳුමක් පමණයි. ඔවුන් අමානුෂික අයුරින් ඇයව විවෘත කරත්තයක තබා පැරිස් නුවර වීදි දිගේ ගෙන ගියා. පාර දෙපස සිටි ජනතාව ඇයට දෙස බැණ වදිමින්, කෙළ ගසමින් අපහාස කළා.. 

නමුත් මාරි ඇන්ටොනෙට් තම හිස කෙළින් තබාගෙන, අතිශය ගෞරවනීය ලෙස ඒ සියල්ල දරාගත්තා.. ඇය ගිලටීනය වෙත නැගී යන අතරතුර අහම්බයෙන් ඇගේ පය, මරණ දණ්ඩනය ක්‍රියාත්මක කරන වධකයාගේ පයේ වැදුණා!  එවෙලෙහි ඇය පැවසූ අවසාන වචන ටික කුමක්ද දන්නවාද? 

"අනේ සමාපත්වන්න මහත්මයා, මම ඒක කළේ ඕනෑකමින් නෙමෙයි." 

තමන්ව මරණයට කැපකර සිටින මිනිසාගෙන් පවා සමාව ඉල්ලීමට තරම්, ඇය අවසාන තත්පරයේ දී පවා අතිශය නම්‍යශීලී, ගෞරවනීය සහ මානුෂීය කාන්තාවක් වුණා..

ඉන් පසුව මේ යෝධ ගිලටීන් තලය පහත වැටුණා.. විප්ලවයේ මාධ්‍ය විසින් නිර්මාණය කළ ලොකුම දුෂ්ටයාගේ ජීවිතය එයින්  නිමාවට පත්වුණා..

හිතන්න, අද සමාජයත් වෙන්නේ මේකම නේද?  අද අපි ජීවත් වන සමාජය දෙස පොඩ්ඩක් බලන්න. අපි කොපමණ ඉක්මනින් මිනිසුන්ගේ චරිත ඝාතනය කරනවාද? 

සත්‍යය කුමක්දැයි සෙවීමටවත් උත්සාහ නොකර, යමක් ට්‍රෙන්ඩින් වන පලියට අපිත් එකට එකතු වී කවදාවත් හමුනොවූ, කතා නොකළ, නොදන්නා, කෙනෙකුට බණිනවා නේද? ලියනවා නේද? ෂෙයාර් කරනවා නේද?

දේශපාලඥයන් සහ බලවතුන් තමන්ගේ වැරදි වසා ගැනීමට සහ ජනතා  අවධානය වෙනතකට යොමු කිරීමට කෙනෙක් "බිලිබෝයි" කරද්දී අපි කොපමණ ලේසියෙන් එයට රැවටෙනවාද?

එදා මාරි ඇන්ටොනෙට්ට  මුහුණ දීමට සිදු වූයේ මුද්‍රිත මාධ්‍යවල බොරු වලටයි. ඒත් අද අප මුහුණ දෙන්නේ ඊටත් වඩා සූක්ෂම විද්‍යුත් මාධ්‍ය ජාල මෙහෙයවන අති සුක්ෂ්ම ප්‍රචාරණ වලටයි. අද ඔවුන් චරිත ඝාතන කරන්නේ දාම ක්‍රම වලට ඒ සදහා ජුගුප්සාජනක ප්‍රවාද නිර්මාණය කිරීමට ඔවුන් මහා රුසියන්.. 

මෙම ජායාරූප වලින් දැක්වෙන්නේ 16 වන ලුවී රජු සහ මාරි ඇන්ටොනෙට් රැජින දණ ගසා දෙවියන් වහන්සේ අභිමුව යාඥා කරන අයුරින් මූර්තිමත් කර ඇති ආකාරය..

මාබල් වලින් නිමවා ඇති මෙම මූර්ති, ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ අවසන් දුක්බර ඉරණම අපුරුවට පෙන්වනවා. මේවා ඇත්තේ පැරිස් නගරයට උතුරු දෙසින් පිහිටි ඓතිහාසික ශාන්ත ඩෙනිස් බැසිලිකාවේ යි. 

ප්‍රංශයේ බොහෝ රාජකීයයන් තැන්පත් කර ඇත්තේ එම බැසිලිකාවේ. විප්ලවයෙන් ඝාතනය කළ රජුගේ සහ රැජිනගේ දේහයන් පසුව මෙහි ගෙනවුත් තැන්පත් කරන ලද අතර, ඔවුන්ගේ මතකයට ගෞරව පිණිස මෙම දැවැන්ත කැටයම නිර්මාණය කරන ලදී.

මෙම ගිලටීන තලය ද ලෝක ඉතිහාසයේ ඉතා වැදගත් සහ සංවේදී පුරාවස්තුවකි. මෙහි දැක්වෙන්නේ, 1793 වසරේදී මාරි ඇන්ටොනෙට් රැජිනගේ හිස ගසා දැමීම සඳහා භාවිතා කළ සැබෑ ගිලටීන තලයම යි. 

මෙය මරණ දණ්ඩනය ක්‍රියාත්මක කළ තැනැත්තාගේ පවුලෙන් මිලදී ගෙන ඇති බව එහි දැක්වෙන සටහනේ සඳහන් වේ. මෙම තලයෙන් එදා ගෙල කැපී මිය යන විට මාරි ඇන්ටොනෙට්ගේ වයස අවුරුදු 37කි.

අවසන් වශයෙන් ප්‍රංශ බසින්, "කිල් මාන්ජ් ද ලා බ්‍රියෝෂ්" හෙවත් පාන් නැත්නම් කේක් කාපන් කියමනේ සත්‍ය අනුවේදනීය කතාව ජනමාධ්‍ය වලින් පුවත් අසන විට, දකින විට හා කියවන විට අප හොදින් සිහියේ තබාගත යුතු  කාරණාවකි. 

- සාගර දියගම