ඊයෙ පාර්ලිමේන්තුවේදී අනුර කුමාර දිසානායක ජනාධිපතිවරයා කරපු කතාවෙදි අපිට එච්චර සීරියස් නොවුන ඒත් රුසියාව සහ ඇමරිකාව අනිවාර්යයෙන්ම පික් කරන බරපතල කතා දෙකක් කිව්වා..

ඉරානයේ බොරතෙල් අපනයනයෙන් 90% ක් පමණ හසුරුවන ‘කාර්ග් දූපතේ’ (Kharg Island) පර්යන්ත කළාපයට මෙම මස මුලදී ඇමරිකානු ප්‍රහාරක යානා මගින් ප්‍රහාර එල්ල කරන විට, එමගින් සිදු වූයේ කලාපීය ගැටුමක් උග්‍ර කිරීමකට වඩා වැඩි යමකි. ඇමරිකාව විසින් වසර 75ක් පුරා ගොඩනැගෙමින් තිබූ ගැටුමක ගිනි පුපුර දල්වනු ලැබීය. මෙය න්‍යෂ්ටික අවි පිළිබඳව හෝ නාවික ගමනාගමනයේ නිදහස පිළිබඳ යුද්ධයක් නොව, මැදපෙරදිග ජාතීන්ට තමන්ගේ සම්පත් පාලනය කිරීමට සහ තමන් කැමති මුදල් ඒකකයක් තෝරා ගැනීමට ඇති මූලික අයිතිය පිළිබඳව වූ යුද්ධයකි.

සාමාන්‍යයෙන් ජනාධිපති කෙනෙක් ජාතිය අමතන පිලිවෙලක් තියනවා.ඊට ගැලපෙන ඇඳුමක් ඇඳගෙන,සුදුසු තැනක ඉඳන්, ජාතිය ඇමතීමේ අරමුණ හරියට ඔළුවේ තියාගෙන තමයි ඒක කරන්න ඕනි. හැබැයි ගිය 17 වෙනිදා ඩබල් පොකට් ෂර්ට් එකක් ඇඳගෙන,තියන්න ඕනිවට පැත්තකින් ජාතිය කොඩියත් තියාගෙන,රටේ මතුවෙලා තියෙන තත්වය ගැන හරි අවබෝධයක් නැතිව තමන්ගේ බැරිකම වහගන්න අනුර ජාතිය අමතලා කතාවක් කළා.

ඊශ්‍රායල රාජ්‍ය ලේඛනාගාරය හරහා ප්‍රසිද්ධියට පත් කරන ලද ඊශ්‍රායල විදේශ අමාත්‍යාංශයේ අලුතින් රහස්‍යභාවයෙන් ඉවත් කරන ලද (declassified) ලේඛනවලට අනුව පෙනී යන්නේ, ශ්‍රී ලංකාව රජයේ හමුදා දෙමළ බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදීන් සමඟ යුද්ධයේ මුල් වසරවලදී ඊශ්‍රායල හමුදා සහාය අපේක්ෂා කළ බවත්, දේශපාලන අරමුණු සඳහා මූල්‍ය ආධාර ලබාගැනීම පිළිබඳවද සොයා බැලූ බවත්ය.

අපි හිතන්නේ ලෝකය පාලනය කරන්නේ ඇමරිකානු ජනාධිපති, පුටින් හරි චීන ජනාධිපති හරි කියලා නේද? හැබැයි ඒක සම්පූර්ණයෙන්ම වැරදියි! ලෝක දේශපාලනය කියන්නේ නිකන්ම නිකන් රූකඩ මඩුවක් විතරයි.

ඉරානය සහ ඊශ්‍රායලය අතර පවතින ගැටුමට දින දහහතරක් ගත වන මොහොත වන විට, වඩාත්ම වැදගත් වන්නේ වර්ධනය වන මිසයිල ප්‍රහාර හෝ ඩ්‍රෝන් ප්‍රහාර නොවන මට්ටමට ළඟා වී තිබේ.

තම රටට එරෙහිව ඊශ්‍රායලය එල්ල කරන ලද ප්‍රතිප්‍රහාර සදහා ඉරානය මිසයිල යොදා ගන්න අයුරු අප සැවොම දැක ඇත්තෙමු. අද ලෝකයේ මිසයිල යනු තම ප්‍රතිවාදීන් බියගන්වන ආයුධයක් බව අප සැම පිළිගන්නා සත්‍යකි. ඉන්දියාවද මෙසේ තම මිසයිල සහ රොකට් තාක්ෂනය කලක සිට ඉතාමත් දියුණු තත්වයකට ගෙන ඒමට කටයුතු කර ඇත. ඔවුන් ලංකාව තමන්ගේ මතයට නම්මව ගැනීමට ඔවුන් සතු දැවැන්ත යුධ බලය යොදා ගන්න අයුරු කිසිදු ලාංකිකයෙකුට අමුතුවෙන් පැහැදිලි කර දිය යුතු නැත.

සහරාන්ගේ මල්ලි රිස්වාන් බෝම්බයක් හදන්න ගිහිං ඇහැ ගැලවිලා ජාතික රෝහළට ගේනවා යහපාළන ආන්ඩුව කාලේ . ගෑස් ටැංකියක් පුපුරලා තුවාළ වුන බව කියලා ප්‍රතිකාර අරගෙන ඔහු කාත්තකුඩි වල මැරෙනකම්ම පාස්කු ප්‍රහාරය වෙනුවෙන් උරදෙනවා.

චීන විදේශ ඇමැති වං යී ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කරන්නේ නෑ. ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ මොන රැස්වීමකට ගියත්, කවුරු එක්ක සාකච්ඡා කළත්, ජනමාධ්‍යවේදියෝ එක්ක ගනුදෙනු කළත් ඒ හැම අවස්ථාවක ම ඔහු කතා කරන්නේ චීන භාෂාවෙන්. චීන විදේශ ඇමැතිතුමා මෙහෙම කටයුතු කරන්නේ ඔහුගේ පුද්ගලික හැකියා, නොහැකියා මුල් කරගෙන නෙවෙයි. තමන්ගේ රාජකාරි ගනුදෙනු හැම එකක් ම චීන භාෂාවෙන් කරන්න ඔහු බැඳිලා ඉන්නවා. මේක චීනයේ නීතියක්. “චීන මහජන ජනරජයේ සම්මත චීන භාෂාව කතාකිරීම සහ ලිවීම පිළිබඳ නීතිය” කියලයි මේක හැඳින්වෙන්නේ.