අලුත් අවුරුද්දට වින කරන දේදුනු සංකල්ප පිටු දකිමු..

Apr 12, 2025 at 07:13 PM

|

Lanka Leader

සිංහල ජාතියේ අභිමානවත් සංස්කෘතික මංගල්‍ය සහ ජාතික දිනය වශයෙන් සැලකෙන අලුත් අවුරුද්ද එළඹීමට තව වැඩි කාලයක් ගත වන්නේ නැත. අප්‍රියෙල් මස 14 දිනය යෙදෙන අලුත් අවුරුදු උදාවත් සමග සියලු ලක්වාසීන් එය සැමරීමට එකාවන්ව සැදී පැහැදෙයි. අවුර් යන නාමය සූර්යයාට යෙදෙයි. අවුරුදු කාලයට ලංකාවට සාපේක්ෂව සූර්යයා ලංකා මහී තලයට මුදුන් වෙයි. යකඩත් හබල පෙතිත් මේ කාලයට උණු වන්නේ යැයි ජනවහරේ පවතින්නේ නිකමට නොවේ. අවුර් නැතිනම් සූර්යා එක කෙළින් මුදුන් වන බැවින් දුරාතීතයේ පටන්ම ලක්වාසී ජනතාව මෙම කාලයට අවුරුදු කාලයයි දක්වති. මේ සිද්ධාන්තයට අමතරව ආසියාතික රටවල සංස්කෘතික සංකලනයක අවස්ථාවන් දක්නට හැක්කේ මේ අවුරුදු කාලය තුළයි. විශේෂයෙන්ම චීනය, කොරියාව, තායිලන්තය, බුරුමය වැනි රටවල් සමග තිබූ දිගු කාලීන සංස්කෘතික බැඳියාව නිසා අලුත් අවුරුදු කාලයේ දී අනුගමනය කරන සිරිත් විරිත් රාශියක් දේශයට ආවේණික ලෙසට හැඩ ගැසී පවතී. ඒ අතර හින්දූන් අතර පැවති ජ්‍යොතිෂ්‍ය සිද්ධාන්ත යොදා ගැනීම ද දැක්විය හැකිය. මහනුවර යුගයේ අවසාන කාලයේ දී මෙරට පාලනය කළ වඩිග රජවරු අනුගමනය කළ චාරිත්‍ර වාරිත්‍රයන්ද මෙයට එකතු වීම නිසා ඇතැමෙක් මෙයට හින්දු හෝ දෙමළ අවුරුද්ද යයි කියා සිටිති. එය වැරදි ව්‍යවහාරයකි. දකුණු ඉන්දීය දෙමළ ජනතාවට වෙනමම සංවත්සර කාලයක් ලබා දෙන්නේ ඒ දේශයට සූර්යයා උදාවන කාලය වෙනස් බැවිනි. කෙසේ වෙතත් මෙරටට ආවේණිකව හැඩ ගැසුණු අලුත් අවුරුද්ද සැබැවින්ම ජාතික දිනයකි.

එහි ප්‍රධානතම චාරිත්‍රය වන්නේ එකම මොහොතක වැඩ අවසන් කර පේ වී නොනගත කාලයක් ගත කර එකම මොහොතක වැඩ ඇල්ලීමට පුරුදුව සිටීමයි. වැඩ ඇල්ලීම යනු ආහාර අනුභවය හෝ ගනුදෙනුව නොවේ. කැත්තක් උදැල්ලක් රැගෙන වත්ත පිටියට ගොස් අලුත් අවුරුද්දේ සුභ මොහොතින් නිෂ්පාදන වර්ෂයකට ආරම්භය දීමයි. ලංකාව ගොවිතැනෙන් යැපෙන රටක් බැවින් සියලු දෙනම එකම මොහොතක ඒ ලෙසට වැඩ ඇල්ලීම මගින් ඇතිවන මානසික ශක්තිය මෙන්ම කායික කැපවීම අවුරුද්දක් පුරා වෙහෙස මහන්සිව වැඩ කිරීමට දහිරිය සපයන බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. පිරිමි පාර්ශ්වය ඒ ලෙස වැඩ අල්ලන විට කාන්තා පාර්ශ්වය සුභ මොහොතින් ලිප ගිනි මොළවා ආහාර පිස අනුභවයට ලක ලෑස්ති කරයි. අනාදිමත් කාලයක සිට ගින්දර මිනිසාට නැතිවම බැරි විය. ගිනි දෙවියාට ගෞරව කිරීම පිණිස ලිපට වැඳීම සිරිතකි. නිෂ්පාදනයෙන් ලැබෙන බොහෝ දේ අරපිරිමැස්මෙන් වඩා ගුණදායක ලෙසට සකස් කර දරුවන්ටත් පවුලේ සියලු දෙනටත් අනුභව කරන්නට දීම මගින් ඇති වන චිත්ත ඒකාග්‍රතාවය ජාතියකට කෙතරම් වැදගත්ද. දෙමළ ජනතාවට මුස්ලිම් ජනතාවට සහ කතෝලික ජනතාවට මේ චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර වැදගත් නොවන්නේ යැයි ඇතැමෙකු සලකති. එය වැරදි මතයකි. අලුත් අවුරුද්ද යනු ආගමික උත්සවයක් නොවේ. එය ජාතික දිනයකි. අවුරුද්දේ සතරවන මාසය යනුවෙන් සලකා දැනටමත් දෙමළ ජනතාව සිත්තර පුන්නාඩු යයි කියමින් මේ අවුරුද්දට එක්වෙති. ඔවුන්ගේ හින්දු සංකල්පවලින් වුවත් මෙම ජාතික දිනයට එක් වීම ඉතා වැදගත්ය. මුස්ලිම් ජනතාව දැන් චිරාත් කාලයක් තිස්සේ ලංකාවේ ජීවත් වෙති. ඔවුනටම වෙන් වූ ආගමික චාරිත්‍ර තිබුණ ද ජාතියක් වශයෙන් මෙම දිනයට එකතු වීමට ඔවුනට බාධාවක් නැත. මූලධර්මවාදී අදහස් පසෙකලා නව නිෂ්පාදන වර්ෂයක් ආරම්භ කිරීමට ද ආහාර අනුභවයට එක්වීමට ද කල්පනා කළහොත් රටේ ඒකීයභාවයට මහත් රුකුලකි. කතෝලික ජනතාව බහුතරයක් සිංහල සිරිතට එතරම් ගරු කරන්නේ නැත. බටහිරකරණයට වැඩි වශයෙන් ගොදුරු වූයේ ඔවුන්ය. නමුත් වර්තමානයේ ජාතියක් වශයෙන් අපට එක්වීමට නම් මේ ජාතික දිනය ඔවුන්ගේ ද ජාතික දිනය කර ගැනීම ඉතා වැදගත්ය.

චිරාත් කාලයක් තිස්සේ ශක්තිමත්ව ගොඩ නඟා ගෙන තිබුණු මේ රටේ ජාතික දිනය පිළිබඳ හර පද්ධතිය බිඳ වැටීමට ලක්වන්නේ යටත්විජිත පාලනයත් සමගය. ඔවුහු සැම විටම බි්‍රතාන්‍ය සංස්කෘතික ලක්ෂණයන්ගෙන් මේ රටේ ජනතාව හසුරු වීමට උත්සාහ ගත්හ. විශේෂයෙන්ම ආගමට හරවා ගැනීම ප්‍රධාන විය. විසිවන සියවස මුල භාගයේ පාණදුර වාසී බෞද්ධයන් ආණ්ඩුකාරවරයාට පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කර ඇත. එහි දැක්වෙන්නේ ක්‍රිස්තියානිකාරයින්ගෙන් බුද්ධ ඇදහිලිවන්තයන්ට සිදුවන හිරිහැර සම්බන්ධවයි. ආගමින් බෞද්ධයන් වුවද ආණ්ඩුවේ බලපෑම සහ තනතුරු ලබා ගැනීමේ දී සිදුවන ආගමට හැරවීම් නිසා ඔවුහු ක්‍රමයෙන් පෙර සඳහන් කළ එංගලන්ත සංස්කෘතියේ කොටස්කරුවන් වූහ. අලුත් අවුරුද්ද වෙනුවට ඔවුන් ජනේරුව උසස් කොට සැලකූහ. ‘බහුරු කිචල් බහුරු කිචල් ජනේරු නත්තල් නාකි කටේ අත ඇනිලා හරිම කරච්චල්’ යනුවෙන් ජන කවියක් මේ සංස්කෘතියේ නිර්මාණය වන්නේ මෙකී දෙබිඩි ජීවන රටාවට පත් වූවන්ගේ ආකල්පයන් කියා පෑමටය. වර්තමානය වන විට ජනවාරි පළමුවැනි දා නොහොත් නව වසර ද සිංහලයෝ බහුතරයක් සමරති. උත්සව පවත්වති. සැරසිලි කරති. නෑගම් යති. ඒ තත්ත්වය උදා වූයේ බි්‍රතාන්‍ය සංස්කෘතික ලක්ෂණයන් තම ජීවිතයට වැද්දා ගැනීමෙන්ය. ජනේරුව යනු සොබා දහමට අනුකූලව සකස් කර ගත් උත්සවයක් නොවේ. නමුත් අලුත් අවුරුද්ද පෙර කී පරිදි මේ රටේ නිෂ්පාදන වර්ෂයත් සමග ඒකාත්මිකව බැඳී පවතින උත්සවයකි.

බුද්ධ ශාසන ඇමැති මහාචාර්ය හිනිදුම සුනිල් සෙනෙවි මහතා අයවැය කාරක සභා විවාදයේ දී දේදුනු ජාතියක් පිළිබඳව අදහසක් පළ කරන ලද්දේය. එයට පදනම් වූයේ ජනාධිපතිවරයාගේ රාජාසන කතාවේ දී කියැවුණු ශ්‍රී ලාංකික දිනයක් ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට ගෙන එන ලද යෝජනාවයි. ලංකාවේ සියලුම ජාතීන්ට එකට එකතු විය හැකි දිනයක් අවශ්‍ය යැයි ඔහු එහිදී කියා සිටියේය. එහෙත් අලුත් අවුරුද්ද ජාතික දිනයක් වශයෙන් ශක්තිමත්ව පැවතියේ යැයි ඔහු නිකමටවත් ප්‍රකාශ නොකළේය. බුද්ධ ශාසන ඇමැතිවරයා තවදුරටත් පලිප්පු දමමින් මේ ජාතික දිනයට මිලියන 300 ක් මුදල් වෙන් කරන බවත් මෙතෙක් ඒ සඳහා ගත් උත්සාහයන් අසාර්ථක වූයේ අවංක කැපවීමක් නොමැති වූ නිසා බවද සඳහන් කරයි. දේදුනු ජාතියක් පිළිබඳ මෑත කාලයේ දී ප්‍රථමයෙන්ම ප්‍රකාශ කරන ලද්දේ දකුණු අප්‍රිකාවේ ආර්චි බිෂොප්ව සිටි ඩෙස්මන් ටුටූ නම් දේවගැතිවරයා විසිනි. බයිබලයේ උත්පත්ති කතාවේ එන දෙවියන්වහන්සේ පිළිබඳ විශ්වාසයේ සංකේතයක් ලෙසට සලකන දේදුන්න සහ ඒ මගින් ජනිත වන සංකල්පය ගැන ඔහු (Rainbow people) නමින් ග්‍රන්ථයක් ද රචනා කරන ලද්දේය. දකුණු අප්‍රිකාවේ වර්ණභේදවාදයට විරුද්ධව හඬ නැගූ මෙම අගරදගුරුවරයා සමානාත්මතාවය සහ දේව විශ්වාසය පිළිබඳව යටකී පල්ලියේ සංකල්පය රාජ්‍ය පාලනයට ආදේශ කළේය. පසුව 1994 දී ජනාධිපතිවරයා වශයෙන් පත් වූ නෙල්සන් මැන්ඩෙලා මේ කතාව නැවත උලුප්පා දක්වමින් ඩෙස්මන් ටුටූගේ දේදුනු ජාතිය අගය කරමින් වර්ණභේදය නිසා පීඩාවට පත් ජනතාවට යුක්තිය සඳහා සත්‍ය හා ප්‍රතිසන්ධාන කොමිසමක් ස්ථාපිත කොට එහි ප්‍රධානියා බවට ඩෙස්මන් ටුටූ පත් කළේය.

මේ රටේ සිටින ලිබරල් උගතුන්ට දේශීය සංකල්ප නැත. උග්‍ර වර්ණභේදයක් තිබුණු දකුණු අප්‍රිකාවේ මෙන් ලංකාවේ ජාතිවාදයක් හෝ ආගම්වාදයක් නැත. ඇමරිකන් චර්ච් මිෂනාරින් යාපනයට විත් දෙමළ උගතුන් බිහි කර පල්ලියට පක්ෂපාති කොට ඔවුන් සිංහලයන්ට විරුද්ධව උසි ගන්වන ලද්දේය. 1819 දී ගාල්ලේ රැස්වුණු මෙම දේවගැතිවරුන් උතුර දෙමළ ජනතාවට සහ දකුණ සිංහල ජනතාවට යැයි කියා බෙදීමක් ඇති කරන ලද්දේය. තිස්වසරක කුරිරු යුද්ධය ඒ හේතුවෙන් හට ගන්නා ලද්දකි. මේ ඉතිහාසය ගැන නොදන්නා බුද්ධ ශාසන ඇමැතිගේ බංකොලොත් බව පැහැදිලි වන්නේ තමන්ගේ විෂයයට වත් නොගැලපෙන පල්ලියේ සංකල්පයක් අනුකරණය කිරීම නිසාවෙනි. වෙසක් උත්සවයට මිලියන 12ක් වෙන් කරන රජය මේ දේදුනු සංකල්පය ප්‍රවර්ධනයට මිලියන 300 ක් වියදම් කිරීමම මරි මෝඩ ක්‍රියාදාමයකි. දිගු ඉතිහාසයක් තිබෙන අලුත් අවුරුද්ද වැනි සංස්කෘතික උත්සවයක් කෙරෙහි විශ්වාසය නොතබන මෙවැනි උගතුන් සහ දේශපාලනඥයන් රටේ පාලකයන් බවට පත් වීම රටට මහත් අවාසනාවකි.

- මතුගම සෙනෙවිරුවන්

(දිවයින පුවත්පතෙන් උපුටා ගන්නා ලදී)