ජිනීවා මානව හිමිකම් නාටකයේ යටිපෙළ මෙන්න..- වෛද්‍ය වසන්ත බණ්ඩාරගෙන් විශේෂ හෙළිදරව්වක්..

Oct 18, 2025 at 02:46 PM

|

Lanka Leader

මෙවර එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ 60 වැනි සැසිවාරයේදී ශ්‍රී ලංකාවට අදාළව හෙවත් එරෙහිව 60/1 නමින් සුපුරුදු යෝජනාව ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ අතර,  මේ නව ප්‍රවණතා ගැඹුරින් අධ්‍යයනය කිරීමේදී එක්සත් ජාතීන්ගේ  මහ කොමසාරිස් වෝල්ටර් ටූර්ක් සහ ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ අමාත්‍යාංශය අතර ඇති කරගෙන ඇති  එකඟතාවයකට අනුව එම ක්‍රියාවලිය සිදුවන බවට බරපතළ සැකයක් ඇතිවී තිබෙන බව දේශහිතෛෂී ජාතික ව්‍යාපාරයේ මහ ලේකම් වෛද්‍ය වසන්ත බණ්ඩාර මහතා පවසයි.

මේ සම්බන්ධයෙන් සකස් කළ විශේෂ ලිපියක ඒ මහතා මේ ගැන දීර්ඝ වශයෙන් කරුණු අනාවරණය කර ඇත.

අදාළ සවිස්තරාත්මක ලිපිය පහළින්..

ජිනීවා මානව හිමිකම් නාටකයේ යටිපෙළ හෙවත් කපටි සූත්‍රය

පසුගිය ඔක්තෝබර් මස 1 දින එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ 60 වැනි සැසිවාරයේදී ශ්‍රී ලංකාවට අදාළව හෙවත් එරෙහිව 60/1 නමින් සුපුරුදු යෝජනාව ඉදිරිපත් කරනු ලැබීය. නිශ්චිත බරපතළ කොන්දේසි අඩංගු නොවන එම යෝජනාව ආණ්ඩුව විසින් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සමාජයේ යම් පාර්ශ්ව වල ඇගයීමට ලක්වී ඇත. නමුත් ඊට පෙර මානව හිමිකම් කොමසාරිස්වරයා විසින් ඉදිරිපත් කළ වාර්තාවේ අඩංගු කරුණු සැලකිල්ලට ගත යුතු බවට එම යෝජනාවේ සඳහන් වේ. ශ්‍රී ලංකාවේ රජය විසින් සැපිරිය යුතු ඉතා බරපතල කොන්දේසි රාශියක් එම වාර්තාවේ අඩංගු විය. ඊට අමතරව මීට පෙර ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව සම්මත කළ 51/1 සහ 57/1 යන යෝජනා අනුව කටයුතු කළ යුතු බවද මෙවර 60/1 යෝජනාවේ සඳහන් වේ. ඒ අනුව මෙවර යෝජනාවේ ඊට පෙර 2015 දී යහපාලන ආණ්ඩුව විසින් ස්තුති පූර්වකව පිළිගත් 30/1 යෝජනාවේ අඩංගු ආකාරයට ශ්‍රී ලංකාවේ රජය විසින් ඉටු කළ යුතු නිශ්චිත කොන්දේසි එකින් එක සඳහන් වන්නේ නැත.  

මෙවර 60/1 යෝජනාවේ නිශ්චිතව සහ ප්‍රබල ලෙස අවධාරණය කෙරෙන්නේ පළාත් සභා මැතිවරණය පවත්වා 13 වැනි සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක කළ යුතු බව සහ උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් සභා ප්‍රතිඵලදායක ලෙස ක්‍රියාත්මක වන බව සහතික කළ යුතු බව පමණි. ඒ අනුව පිටු තුනකින් සමන්විත ලේඛනයක පූර්විකාවට අමතරව අඩංගු වන වගන්ති 14ක් අඩංගු ලේඛනයේ සඳහන් වන්නේ ආණ්ඩුව විසින් ඉටු කළ යුතු විශේෂිත නොවන කොන්දේසි ප්‍රමාණයකි. නමුත් ඉතා බරපතළ කොන්දේසි අඩංගු මහකොමසාරිස් වාර්තාව පිටු 16කින් සමන්විත වන අතර සහ එම වාර්තාව මත පදනම්ව ඊට අදාළව ශ්‍රී ලංකාවේ රජයේ ස්ථාවරය කුමක්දැයි සඳහන් වන මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් කර ප්‍රතිපෝෂණ ලේඛනය පිටු 11කින් සමන්විත වේ. එම ප්‍රතිපෝෂිත ලේඛනය මගින් ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුව විසින් දැනටමත් ඉටු කළ සහ ඉටුකිරීමට බලාපොරොත්තු වෙන කොන්දේසි පිළිබඳව සහතිකයක් ලබා දී ඇත.

ඒ අනුව මහ කොමසාරිස් වාර්තාවට අදාළව ශ්‍රී ලංකාවේ රජය ඉදිරිපත් කළ ප්‍රතිපෝෂණ ලේඛනයේ උතුරු ප්‍රදේශයේ හමුදා කඳවුරු අනාරක්ෂිත වන ලෙස එම කඳවුරු මැදින් ගමන් කළ පාරවල් 5ක් පොදු ගමනාගමනයට විවෘත කිරීම සහ කඳවුරු ආශ්‍රිත ඉඩම් මහජනයාට නිදහස් කිරීම පිළිබඳව සඳහන් වේ. ඊට අමතරව මහකොමසාරිස් වාර්තා වේ අඩංගු ඉතා බරපතල කොන්දේසි නිශ්චිතව සඳහන් කර ඒවා ඉටුකරන බවට එම ලේඛනය මගින් සහතික වී ඇත. එසේම මහ කොමසාරිස් වාර්තාවේ අඩංගු වූ ජාත්‍යන්තර අපරාධ අධිකරණයේ බල අධිකාරියට එකඟවීම සඳහා අත්සන් කළ යුතු රෝම ප්‍රඥප්තිය ආදියට විරෝධය ප්‍රකාශ නොකර ඒවා පිළිබඳව නිහඬව සිටීමේ ප්‍රතිපත්තියක්ද එම ප්‍රතිපෝෂණ ලේඛනය මගින් ප්‍රදර්ශනය කර ඇත. මේ සියලු නව ප්‍රවණතා ගැඹුරින් අධ්‍යයනය කිරීමේදී එක්සත් ජාතීන්ගේ  මහ කොමසාරිස් වෝල්ටර් ටූර්ක් සහ ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ අමාත්‍යාංශය අතර ඇති කරගෙන ඇති  එකඟතාවයකට අනුව එම ක්‍රියාවලිය සිදුවන බවට බරපතළ සැකයක් ඇතිවේ. එනම්, ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සහ එකඟතාවය ලබාදීම ඉතා සූක්ෂම ලෙස එකම ක්‍රියාවලියක් තුළ සිදුවී ඇති බවට පැහැදිලි චෝදනාවක් ආණ්ඩුවට විරුද්ධව එල්ල කිරීම සඳහා හැකියාව ලැබේ. එම චෝදනාව සාධාරණීකරණය කිරීම සඳහා සාක්ෂි රාශියක් ඉදිරිපත් කළ හැක. 

එම සාක්ෂි අතරින් පළමුවැන්න, මෙවර ඉදිරිපත් වන්නේ ඉතා මෘදු යෝජනාවක් බව විජිත හේරත් අමාත්‍යවරයා විසින් පළමු වටයේදීම සඳහන් කිරීමය. ඒ අනුව මෘදු යෝජනාවක් නම් ඊට එකඟතාවය හෝ සමානුග්‍රහය දැක්වීම වරදක් නොවන බවටද මතයක් ගොඩ නැගීමේ හැකියාව ලැබේ. දෙවැන්න, ජාත්‍යන්තර බෙදුම්වාදී බලවේග මානව හිමිකම් කවුන්සිලය යොදා ගැනීම මගින් ඉටු කර ගැනීමට අපේක්ෂිත අවසන් අරමුණට අදාළ පූර්ව කොන්දේසි සියල්ල විශේෂයෙන්ම සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම පිහිටුවීම, අභිචෝදක කාර්යාලය පිහිටුවීම, ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත අහෝසි කිරීම ආදිය පිළිබඳව ගරු අමාත්‍ය විජිත හේරත් මහතාගේ කතාව මෙන්ම 60/1 යෝජනාවට  පිළිතුරු කතාව සිදුකළ ශ්‍රී ලංකාවේ නිත්‍ය නියෝජිතවරියගේ කතාව මගින් එකඟතාවය පළ කිරීමය. තුන්වැන්න, මහ කොමසාරිස් වාර්තාවේ අඩංගු ඉතා බරපතල කොන්දේසියක් වූ රෝම ප්‍රඥප්තිය පිළිබඳව ආණ්ඩුවේ ප්‍රතිපෝෂණ ලේඛනය මගින් කිසිදු විරෝධයක් ප්‍රකාශ නොකර නිහඬව සිටීමය. හතර වැන්න, ජිනීවා ක්‍රියාවලියට වක්‍රව සහය දක්වන යම් පාර්ශව විසින් රෝම ප්‍රඥප්තිය අත්සන් කළහොත් ඉතා බරපතල ලෙස රණවිරු දඩයම ආරම්භ වන බවට එම කරුණ පමණක් අවධාරණය කිරීම මගින් සෙසු කොන්දේසි අවතක්සේරු කිරීමය. ඒ මගින් අදාළ කොන්දේසියට එකඟ නොවීම තුළ ආණ්ඩුව විසින් රණවිරුවන් පාවා නොදෙන බවට මතයක් ගොඩනැගීමට සහ සෙසු බරපතළ කොන්දේසි වලට එකඟ වීමේ වරද යටපත් කිරීමට හැකි වේ.

මෙම සියලු කරුණු සැලකිල්ලට ගැනීමේදී වෝල්ටර ටූර්ක් සහ විජිත හේරත් එකඟතාවය තුළ යම් මනෝ විද්‍යාත්මක යුද උපක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක වන බව තේරුම් ගැනීම අපහසු නැත. උදාහරණයක් ලෙස රෝම ප්‍රඥප්තිය අත්සන් කිරීම වැනි මීට පෙර ඉදිරිපත් නොකළ බරපතල කොන්දේසියක් ඉදිරිපත් කිරීම සහ ආණ්ඩුව ඊට එකඟ නොවීම තුළ ආණ්ඩුවට ගෞරවයක් ලැබේ. එසේම මෘදු යෝජනාවක් ලෙස ආණ්ඩුව විසින්ම සඳහන් කරන 60/1 යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මගින් ආණ්ඩුව ජාත්‍යන්තර පීඩනයට යටත් නොවන බවට ව්‍යාජ මතයක් ගොඩනැගීමට හැකියාව ලැබේ. ඊට අමතරව ආණ්ඩුව ප්‍රතිපෝෂණ ලේඛනය මගින් සහ කවුන්සිලය හමුවේ වාචිකව සිදුකළ ප්‍රකාශ මගින් ඉටු කිරීමට එකඟවන බරපතල කොන්දේසි කිසිවක් නිශ්චිතව 60/1 යා්ජනාවට ඇතුල් නොකිරීම මගින් යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කරන අතර බරපතළ කොන්දේසි ක්‍රියාත්මක කිරීමට අවකාශය නිර්මාණය වේ. ඒ සියලු කරුණු වලට අමතරව ආණ්ඩුව විසින් යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කළද යෝජනාවට විරෝධය ප්‍රකාශ නොකර සිටීමටද පරිස්සම් විය.

ඒ අනුව යෝජනාවක් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සහ ඊට විරෝධය පළ කිරීම යන ස්ථාවරයන් දෙක අතර පවතින වෙනස පැහැදිලි කිරීමට සිදුවේ. උදාහරණයක් ලෙස මීට පෙර 2021 දී ඉදිරිපත් වූ 46/1 යෝජනාවට සහ 2022 දී ඉදිරිපත් වූ 51/1 යෝජනාවට ශ්‍රී ලංකාවේ රජය විරෝධය ප්‍රකාශ කර ඇත. විරෝධය ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා හුදු ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හෝ පිළි නොගන්නා බව සඳහන් කිරීම වෙනුවට ඡන්දයක් ඉල්ලා කවුන්සිලය තුළ බෙදීමක් ඇති කළ යුතුය. එවිට ඡන්දය මගින් යෝජනාව පරාජය කළ නොහැකි වුවද එය පරාජය කිරීම ශ්‍රී ලංකාවේ ස්ථාවරය වූ බව අවධාරණය වන අතර ශ්‍රී ලංකාවට හිතවාදී සෙසු රටවල විරෝධයද කවුන්සිලය තුළදී ප්‍රකාශ කිරීමට අවස්ථාව ලැබේ. වර්තමාන රජය බලයට පත්වීමෙන් පසුව 2024 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ඉදිරිපත් වූ 57/1 යෝජනාවට ද ප්‍රතිචාර දක්වනු ලැබුවේ ඒ ආකාරයටමය. එනම් ඡන්දයක් ඉල්ලා විරෝධය ප්‍රකාශ කිරීම වෙනුවට  එම යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කරන බව පමණක් ප්‍රකාශ කෙරිණි. ඒ බව එම සැසිවාරයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ නිත්‍ය නියෝජිතවරියගේ පිළිතුරු කතාව මගින් මැනවින් පැහැදිලි වේ. ඇය 51/1 එක යෝජනාවට මීට පෙර විරෝධය ප්‍රකාශ කළ බව එනම් විරෝධය යන වචනය සඳහන් කරන අතර 57/1 යෝජනාවම අදාළව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම පමණක් සිදුකරනු ලැබීය.

ඒ ආකාරයට විරෝධය ප්‍රකාශ කිරීම මගින් ඡන්දයක් ඉල්ලීමට ක්‍රියා නොකිරීම පිළිබඳව විදේශ අමාත්‍යවරයා විසින් ඉතා ලාමක නිදහසට කාරණයක් ඉදිරිපත් කිරීම හාස්‍යජනක වේ. ඔහු සඳහන් කරන්නේ ඡන්දයක් ඉල්ලා ජයග්‍රහණය කළ නොහැකි බවය. එනම් ඡන්දයකින් යෝජනාව පරාජය කිරීමට හැකියාවක් නොමැති බැවින් සහ ඊට අදාළව බලපෑම් කිරීම සඳහා මුදල් වියදම් කිරීමට නොහැකි බැවින් විරෝධය ප්‍රකාශ කිරීම සිදු නොකළ බවය. මීට පෙර 46/1 සහ 51/1  යෝජනා වලට විරෝධය ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා ඡන්දයක් ඉල්ලා සිටිනු ලැබුවේ යෝජනාව පරාජය කිරීම සඳහා බහුතර ඡන්ද ලබා ගැනීමේ හැකියාවක් නොමැති බවට පැහැදිලි සාක්ෂි තිබියදී ය. එම යෝජනා මගින් ඉදිරිපත් කළ ප්‍රධාන කොන්දේසිය වූයේ ජාත්‍යන්තර යාන්ත්‍රණයක් මගින් ශ්‍රී ලංකාවේ ආරක්ෂක හමුදාවලට එරෙහිව යුධ අපරාධ චෝදනා  සහ සාක්ෂි ගොණු කළ යුතු බවය. ඊට පෙර 2012 සහ 2014 වසර වලදී ශ්‍රි ලංකාවට අදාළව යුද අපරාධ චෝදනා විමර්ශනය කළ යුතු බවට ගෙන එන ලද යෝජනා වලට ශ්‍රී ලංකාවේ රජය විසින් විරෝධය ප්‍රකාශ කළ අතර ඡන්දයක් ඉල්ලා ශ්‍රී ලංකාවට හිතවාදී රටවල් යොදාගනිමින් බෙදීමක් ඇති කරනු ලැබීය. කෙසේ වෙතත්  සමස්ත යෝජනාවට විරෝධය ප්‍රකාශ නොකර හුදු ප්‍රතික්ෂේප කිරීම පමණක් සිදු සිදුකළද 46/1, 51/1 සහ 57/1  යෝජනා මගින් දිගින් දිගටම ඉදිරිපත් කළ ජාත්‍යන්තර යුද අපරාධ යාන්ත්‍රණයට විරුද්ධව ශ්‍රී ලංකාවේ නිත්‍ය නියෝජිතවරිය විසින් වාචිකව විරෝධය ප්‍රකාශ කිරීම අගය කළ යුතුය.

නමුත් එහිදී ඇය තාක්ෂණිකව වැරදි ප්‍රකාශයක් සිදුකරමින් මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට චෝදනාවක් එල්ල කරනු ලැබීය. එනම් මානව හිමිකම් කවුන්සිලය විසින් ඒකපාර්ශවීයව යුද අපරාද විමර්ශන ජාත්‍යන්තර යාන්ත්‍රණයක් පිහිටුවීම මගින් එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රඥප්තිය උල්ලංඝනය වන බව ප්‍රකාශ කිරීම වෙනුවට ඇය චෝදනා කළේ කවුන්සිලය තම බලාධිකාරිය පුළුල් කිරීමට ක්‍රියා කරන බවය. කවුන්සිලයට තම බලඅධිකාරිය පුළුල් කර ගැනීමට බලයක් නොමැති අතර එය සිදුවිය යුත්තේ ප්‍රඥප්තියට අනුව සහ මහා මණ්ඩලයේ අනුමැතිය අනුව පමණි. එසේ වුවත් ජාත්‍යන්තර යාන්ත්‍රණයට එකඟ නොවන බව විශේෂිතව ප්‍රකාශ කිරීම අගය කළ යුතුය. නමුත් ඇයගේ පිළිතුරු කතාව තුළ 60/1 යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කරන අතර බරපතල කොන්දේසි ලෙස සැලකෙන සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම පිහිටුවීම සහ අභිචෝදක කාර්යාලය පිහිටුවීමට එකඟවීම මගින් ඉතා සූක්ෂමව යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කරන අතර මහ කොමසාරිස් වාර්තාවේ අඩංගු බරපතල කොන්දේසි වලට එකඟතාවය පළ කිරීම සිදුවේ. 

කෙසේ වෙතත් ජාත්‍යන්තර බෙදුම්වාදී බලවේග විසින් එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය සහ ඒ වටා පෙළ ගැසෙන සහ ඊට බලපෑම් කරන ජාත්‍යන්තර රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ජාලය විසින් ඉටු කර ගැනීමට අපේක්ෂිත අවසන් අරමුණ පිළිබඳව ගැඹුරු අවබෝධයක් නොමැතිව මෙම පරස්පරතා ලෙෂ පෙණෙන මානසික යුද උපක්‍රම තේරුම් ගැනීම දුෂ්කර වේ. පළමුවෙන්ම, බෙදුම්වාදී යුද්ධය පරාජය කිරීමෙන් පසුව 2009 මැයි මාසයේදී මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් වූ 11/1 යෝජනාව සංශෝධනය කර ගැනීම මගින් ආණ්ඩුව ඊට සමඅනුග්‍රහය දැක්විය. එසේ ශ්‍රී ලංකාවේ රජය ජයග්‍රහණයක් ලෙස හඳුන්වන පොදු එකඟතාවයෙන් සම්මත කළ යෝජනාව මගින් 13 වැනි සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක කිරීමට ශ්‍රී ලංකාවේ රජය එකඟ විය. ඒ අනුව ඊට හිලව්වට අදාළ යෝජනාවෙන් යුධ අපරාධ චෝදනා ඉවත් විය. ඒ මගින් යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කිරීමේ අවසාන අරමුණ කුමක්දැයි ඉතා හොඳින් පැහැදිලි වේ. එදා පැවැති රජය පොරොන්දු වූ ආකාරයට 13වන සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක කිරීම මගින් උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත්වල ස්වයං පාලනය පිහිටුවීමට අවශ්‍ය තත්ත්වය නිර්මාණය නොකළ බැවින් එතැන් සිට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ වූ බව ඉතා පැහැදිලියි.

එම ඉතිහාසය තුළ තීරණාත්මක සන්ධිස්ථානය වන්නේ 2015 දී, 30 වැනි සැසිවාරයට ඉදිරිපත් කළ මහ කොමසාරිස් වාර්තාව සහ ඊට අනුව ඉදිරිපත් කළ 30/1 යෝජනාවය. එම වාර්තාව මගින් ශ්‍රී ලංකාවේ ආරක්ෂක හමුදාවට බරපතල යුධ අපරාධ චෝදනා 8ක් එල්ල කරනු ලැබූ අතර එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානයට නාමිකව චෝදනා 3ක් එල්ල කරනු ලැබීය. එසේ වගකිවයුතු සංවිධානයකට සහ පුද්ගලයන්ට චෝදනා එල්ල කිරීම මගින් ඔවුන්ට දඬුවම් කිරීමේ ප්‍රායෝගික අවකාශයක් නොමැති තත්ත්වයක් යටතේ එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානයට චෝදනා එල්ල කරනු ලබන්නේ ව්‍යාජ සාධාරණත්වයක් පෙන්වීම සඳහා බව ඉතා හොඳින් පැහැදිලි විය. කෙසේ වෙතත් මහ කොමසාරිස් වාර්තාව මගින් එල්ල කරනු ලැබූ චෝදනා තවදුරටත් විමර්ශනය කිරීම සහ රණවිරුවන්ට දඬුවම් කිරීම සඳහා වන කොන්දේසි සියල්ල 30/1 යෝජනාවේ අඩංගු විය. ඒ මගින් ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව සහ ශ්‍රී ලංකාවේ රජය විසින් ඉටු කළ යුතු කොන්දේසි  නිශ්චිතව ප්‍රකාශ විය. එම චෝදනා පත්‍රය සහ ඉටු කළ යුතු කොන්දේසි සියල්ල විදේශ අමාත්‍ය මංගල සමරවීර මහතා විසින් ස්තුති පූර්වකව පිළිගනු ලැබීය.

එතැන් සිට යහපාලන ආණ්ඩුව විසින් රණවිරු දඩයමට අදාළ නීතිමය රාමු 7ක් සම්මත කරනු ලැබීය. එම පනත් 7ට අදාළ ක්‍රියාවලිය සම්පූර්ණ කරනු ලබන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා වැඩ බලන ජනාධිපති ධූරයට පත්වීමෙන් පසුවය. රණවිරු දඩයමට අදාළව නීතිමය රාමු 9ක් සම්මත කළ යුතු බවට මූලික වශයෙන් 30/1 යෝජනාව මගින් එකඟ වී ඇත. ඒ අනුව ඒ අතරින් ඉතිරි වී ඇත්තේ තවත් පනත් 2ක් පමණි. එනම් සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම සහ අභිචෝදක කාර්යාලය පිහිටුවීමට අදාළ පනත් දෙක පමණි. ඒ අතුරින් සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම පිහිටුවීමට අදාළ පනත් කෙටුම්පත රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා විසින් මේ වන විට ගැසට කර ඇත. වර්තමාන රජය විසින් අභිචෝධක කාර්යාලය පිහිටුවීමට අදාළ පනත් කෙටුම්පත සකස් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කර ඇත. එම පනත් 2ක සම්මත කළ විට සමස්ත රණවිරු දඩයමේ මාර්ග සිතියමට අදාල නීතිමය රාමු සියල්ල සම්පූර්ණ වේ.

ඊට අමතරව 30/1 යෝජනාවට අනුව ඊනියා යහපාලන කාලය තුළ ප්‍රමුඛතාවය ලබාදුන් රණවිරුවන්ට පරිපාලන වශයෙන් සහ පවතින අපරාධ නීතිය යටතේ දඩුවම් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ද වර්තමාන රජය යටතේ ඉදිරියට ගමන් කරන බව ඉතා පැහැදිලිව දැක ගත හැක. විශේෂයෙන්ම ත්‍රස්තවාදී සැකකරුවෙකුගේ සාක්ෂි මත හිටපු නාවික හමුදාපතිවරයෙකුට නඩු පවරා බන්ධනාගාර ගත කිරීමට ධෛර්යමත් වීම තුළින් එම ක්‍රියාවලිය නිර්භයව ඉදිරියට ගෙන යාමට වර්තමාන රජය සූදානම් බව ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවට පෙන්වා ඇත. ඒ අනුව මානව හිමිකම් කවුන්සිලය යොදා ගනිමින් බෙදුම්වාදී මාර්ග සිතියමට අදාළව තවදුරටත් ඉටු කර ගත යුතු වන්නේ මූලික වශයෙන් සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම සහ අභිචෝදක කාර්යාලය පිහිටුවීමට අදාළ නීතිමය රාමු සම්මත කිරීම සහ පළාත් සභා මැතිවරණය පවත්වා 13 වැනි සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක කිරීම පමණි. ඊට අමතරව ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත අහෝසි කිරීම මගින් සහ මාර්ගගත ආරක්ෂණ පනත සංශෝධනය කිරීම මගින් රාජ්‍යයේ දෑත් බැද දමා  සමස්ත ක්‍රියාවලිය තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීමට ද අවශ්‍ය වේ. 

වර්තමාන ආණ්ඩුව ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වතාවට මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ යෝජනාවක් ප්‍රතික්ෂේප කරන අතර එම යෝජනා මගින් අවසානයේදී ඉටු කර ගැනීමට අපේක්ෂිත සියලු අරමුණු ඉටු කර දීමට එකඟ වී ඇත. එම ක්‍රියාවලිය තවදුරටත් සුවිශේෂී වන්නේ යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මගින් යටත් නොවන බවට ලබා දෙන ව්‍යාජ පණිවිඩය තුළින් ලබා ගන්නා ගෞරවයද එම අවසන් පාවාදීම සාධාරණීකරණය කිරීමට යොදා ගැනීම නිසාය. ඊට අමතරව දැනටම අකර්මණ්‍යව පවතින අතුරුදහන් කිරීම පිළිබඳ කාර්යාලය තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීම සඳහා ජාත්‍යන්තර රතු කුරුස සංවිධානයේ සහාය ලබා ගැනීමට ආණ්ඩුව වක්‍රව එකඟතාවය පළකර ඇත. ඒ අනුව සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම ක්‍රියාත්මක වීමේදී ඒ මඟින් ප්‍රබල ජාත්‍යන්තර නියෝජනයකට ඉඩ සලසන බැවින් බෙදුම්වාදී මාර්ග සිතියමේ අවසන් සැතපුම ගමන් කිරීමට පහසුකම් සැලසීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාව තුළ ස්ථානගත වෙමින් ප්‍රබල ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමක් සිදුවන බවට කිසිදු සැකයක් නැත. 

සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම පනත සහ අතුරුදහන් වූවන් පිළිබඳ කාර්යාල පනත මගින් සාක්ෂි ආඥා පනත අදාළ නොවන ලෙස සහ අණදීමේ වගකීම අදාළ වන ලෙස රණවිරුවන්ට එරෙහිව බරපතළ යුධ අපරාධ චෝදනා සහ සාක්ෂි ගොනු කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ වේ. ඊට සමගාමීව ආණ්ඩුව එකඟ නොවන බව ප්‍රකාශ කළ ද ජාත්‍යන්තර යුද අපරාධ විමර්ශන යාන්ත්‍රණය ද ඉදිරියට ගමන් කරන බවට කිසිදු සැකයක් නැත. ඒ අනුව බෙදුම්වාදී මාර්ග සිතියමට අදාළ අවසන් සැතපුම ගමන් කිරීම සඳහා අවශ්‍ය වන කොන්දේසි සියල්ල සහ රණවිරුවන් විසින් බෙදුම්වාදී යුද්ධය පරාජය කිරීම මගින් සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් සියලු ජනතාවට අත්පත් කරදුන් ජයග්‍රහණ පාවාදීමේ කොන්ත්‍රාත්තුව සැපිරීමේ වගකීම පැවරි ඇත්තේ වර්තමාන රජයට වන අතර ආණ්ඩුව ඊට පැහැදිලිව එකඟතාවය ප්‍රකාශ කර ඇත. එම නිසා ජාත්‍යන්තර යුධ අපරාධ යාන්ත්‍රණයට විරුද්ධ වීම සහ 60/1 යෝජනා ප්‍රතික්ෂේප කිරීම යනු හුදු ඇස්බැන්දුමක් පමණක් බව ඉතා කෙටි කාලයකදී මහජනයාට වැටහෙනු ඇත.

වෛද්‍ය කේ.එම්. වසන්ත බණ්ඩාර 

මහ ලේකම්

දේශහිතෛෂි ජාතික ව්‍යාපාරය

2025-10-11