ලෝකයේ ඉහළම ආධ්‍යාත්මික නිල ඇඳුම බුද්ධ චීවරය
සුද්දගෙ කාලේ ප්‍රසිද්ධියේ චීවරයට ගිනි තිබ්බ චීවරධාරියාගේ පරම්පරා හතරකට විපාක විඳින්න වුණා…
සිවුර මැසීමේදී අනුගමනය කළ යුතු ප්‍රධාන කරුණු තුනකි…
සිවුරට ගැරහීම සංසාරය පුරාවට විපාක දෙන පාපයක්…
සිවුරේ හැඩය කුඹුරේ සැලැස්ම…
වර්තමානයේ වැඩියෙන්ම සිවුරට ගරහන්නේ බෞද්ධයන්…
චීවරය දරාගෙන බුදුදහමට ගරහන චීවරධාරීන් එමටයි…
සිවුරු කැබැල්ලකට ගරුකිරීමත් මහත්ඵල මහානිශංස ලැබෙන පුණ්‍යකර්මයක්…
මේ දිනවල රටේ ම කතාබහ සිවුර ගැන ය. පැවිදිවීම උප පැවිදිවීම, අරහත් ධජයේ වටිනාකම, භික්‍ෂුන් වහන්සේගේ විනය ගැන විවිධාකාරයෙන් අදහස් ඉදිරිපත් වෙති. කසාවතේ වටිනාකම උගත මිනිසුන් ඒ සම්බන්ධයෙන් ගෞරවයෙන් කතා කරනවිට ආගමක්, දහමක් නැති නිරාගමිකයින් සහ ආගමික අන්තවාදීන් සිවුරට ගරහති. වපුරන තරමට අස්වැන්න ලැබෙන බව ලෝක ධර්මතාවයකි. කසාවතට ගරහන ‘පින්වතුන්’ රැස් කරගන්නා ‘කර්මය’ සංසාර ගමනේ දී විපාක විදිහට එන බව බුදුදහමේ සඳහන් ය.
‘කරන කලට පව් මිහිරිය මී සේ – විඳින කලට දුක් දැඩි වෙයි ගිනි සේ’ (පව් කරනවිට එය මී පැණි සේ කෙනෙකුට රසවත් හෝ ප්‍රියජනක ලෙසෙ දැනේ. විපාක දෙනකොට දැවෙන ගින්නක් මෙන් දරුණු දුකක් ගෙන දෙයි) මේ බුද්ධ රාජ්‍යයේ කන් ඇසෙන, මන්දබුද්ධික නොවන මිනිසුන්ට වීදාගම මෛත්‍රී හිමියන් විසින් රචිත ලෝවැඩ සඟරාව කාව්‍ය ග්‍රන්ථයේ සඳහන් මේ කවි පද දෙක දෙසවනේ නොරැදෙන්න පුදුමයකි. එහෙත් එහි අරුත ගැන අවබෝධයක් නැති, දැනගෙන විජාතික බලවේගවලින් ලැබෙන විවිධ වරප්‍රසාද හමුවේ නිරාගමිකයින් බවට පත් වී සිටින පෙළපතට බෞද්ධයන් වූ පුද්ගලයන් ද කහ සිවුරටත්, භික්‍ෂුන් වහන්සේටත් නොසෑහෙන්න අගෞරව කරන බව පෙනේ. බෞද්ධයාට පක්‍ෂව කතා කිරීම ද ඔවුන්ගේ උදහසට ලක් වන තරම් ය. එවැනි සමාජ පසුතලයක ‘අරහත් ධජය’ පිළිබද සටහනක් තැබීම අපගේ අදහස විය.
සම්බුද්ධ ශාසනයේ ආරම්භක අවධියේ දී භික්‍ෂුන් වහන්සේ සඳහා විශේෂිත වූ සිවුරක් නොතිබුණේ ය. එකල භික්ෂූන් වහන්සේලා පරිහරණය කර ඇත්තේ ‘පාංශුකූල සිවුර’ ය. සොහොන් පිටිවල දමා ගිය, කුණු කූඩුවලට එකතු කරන ලද මීයන් කැපූ ඉවතලන රෙදි කැබැලි එකතු කර ඒවා සෝදා, මසා ගස්වල පොතු සහ මුල් වර්ග තම්බාගත් සායම් දියෙන් (පඬු) වර්ණ ගන්වා පාංශුකූල සිවුර සදාගෙන තිබේ. පසුව මහා කාරුණික වූ ජීවක කෝමාර භච්චි ජීවකතුමාගේ ආරාධනාවකට, ගෘහපතියන් විසින් පූජා කරනු ලබන වස්ත්‍ර (ගෘහපති චීවර) පිළිගැනීමට බුදුරජාණන් වහන්සේ අවසර ලබාදුන්හ.
භික්ෂූන් වහන්සේලා එකම හැඩයකින් යුත් වස්ත්‍රයක් පරිහරණය කිරීමේ අවශ්‍යතාව මතුවීමත් සමග සිවුරේ හැඩය නිර්මාණය කිරීමට ද බුදුරජාණන් වහන්සේ පියවර ගත්හ. දිනක් ආනන්ද හාමුදුරුවෝ සමග බුදුරජාණන් වහන්සේ මගධ ජනපදයේ චාරිකාවේ වඩින අතරතුර මනාව කොටස්වලට (නියරවල් මගින්) බෙදා වෙන් කර තිබූ කුඹුරු දැක ‘ආනන්ද, මේ කුඹුරුවල හැඩයට සිවුර නිර්මාණය කළ හැකිද? විචාලහ. අනතුරුව ආනන්ද හිමියන් ‘කුඹුරේ’ හැඩයට රෙදි කැබැලි කොටස්වලට කපා එකිනෙකට මසා සිවුර නිර්මාණය කළහ.
රෙදි කැබැලිකර මැසීමේ ප්‍රධාන හේතු කාරණා තුනක් ද තිබේ. වටිනා වස්ත්‍රයක් වුවද කැබැලිකර මැසූ පසු එහි වටිනාකම නැති වී යන්නේ ය. වස්ත්‍ර කෙරෙහි භික්‍ෂුවට ඇති වන තෘෂ්ණාව (ඇලීම) නැති වේ. ගොවියා වෙලාවට කුඹුරට වතුර දමයි. භික්‍ෂුව මෛත්‍රි කළ යුතුය. ගොවියා වල්පැළැටි උදුරා දමයි. භික්‍ෂුව සීලයට බාධා කරන ක්ලේශ ධර්මයන් සිතට ආවිට ඉවත් කළ යුතුය. වන සතුන් කුඹුරට වින කටිනවිට ගොවියා එලවා දමයි. භික්ෂූන් වහන්සේ ද ශාසනයට හානි කරන, අගෞරව කරන අය දුටුවිට ධර්මානුකූලව ඉවත් කළ යුතුය.
එමෙන්ම සිවුරු වර්ණ ගැන්වීම ද (පඬු ගැසීම) විශේෂ ය. සිවුරේ රතු, කහ හෝ තැඹිලි පැහැය (පඬු වර්ණය) මගින් සංකේතවත් කරනුයේ රාග, ද්වේෂ, මෝහ යන කෙලෙස් ගිනි නිවා දැමූ විරාගී බව ය. හිමිදිරියේ පායන හිරුගේ කහ පැහැය සියලු සත්වයාට එක ලෙස ආලෝකය බෙදන්නා සේ භික්‍ෂුන් වහන්සේ ද සියලු සත්වයාට එක ලෙස මෛත්‍රිය කළ යුතු ය. රක්ත වර්ණය එක අන්තයකි. නීල වර්ණය තවත් අන්තයකි. දෙවර්ණයේ මිශ්‍රණයේ මධ්‍ය කහපාට ය. ඒ අනුව භික්‍ෂුව මැද පිළිවෙතක් අනුගමනය කළ යුතු ය.
සොබා දහමේ නියමයට අනුව ශීත කාලය උදා වීමට පෙර ගස්වල කොළ කහ පැහැයට හා රතු වර්ණයට හැරේ. එම කොළ කොයි මොහොතක හෝ නටුවෙන් ගිලිහී පොළොවට පතිත වේ. කහ සිවුර පොරවන හැමවිට ම අනිත්‍යය ද සිහිපත් කරගත යුතු ය. සිවුර දරන භික්ෂූන් වහන්සේ මනා සිහි නුවණින් මුහුකුරා ගිය කෙනෙක් ද වියයුතු ය. භික්ෂූන් වහන්සේ සතු ප්‍රධාන සිවුරු වර්ග තුනකි. අඳනය (ඉණෙන් පහළ කොටස වැසීමට ගන්නා වස්ත්‍රය), තනිපට සිවුර (උත්තරාසංගය) සාමාන්‍යයෙන් ශරීරය වැසීමට පොරවන සිවුර, දෙපට සිවුර (සංඝාටිය) ශීත කාලයට පෙරවීමට හෝ උරහිසේ දමා ගැනීමට භාවිත කරන ඝනකම් සිවුර ය.
භික්ෂූන් වහන්සේගේ වස්ත්‍රය වූ අරහත් ධජය (සිවුර) බුදුදහම තුළ මෙන්ම බෞද්ධ සංස්කෘතිය තුළ ද අතිමහත් වටිනාකමක් සහිත පූජනීය වස්තුවකි. පෘථිවිය මත ඇති ඉහළ ම ආධ්‍යාත්මික නිල ඇඳුම බුද්ධ චීවරයයි. සීලයේ සහ සරල බවේ සංකේතය වූ සිවුර පෙරවීම යනු ලෞකික සැප සම්පත්, විලාසිතා සහ ආභරණ අතහැර දැමූ බවේ බාහිර ප්‍රකාශනයකි. එමෙන්ම සිවුර පෙරවීමෙන් භික්ෂුවකට හික්මීම සහ සංවරය සිහිපත් කරදෙයි. සිවුරක් දුටු වන ගිහි ජනතාව තුළ ශ්‍රද්ධාව, ශාන්තිය සහ කුසල් කිරීමේ අදහස ජනිත වේ.
බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාවට අනුව සිවුරු කැබැල්ලකට පවා ගරු කිරීම මහත්ඵල මහානිශංස ගෙන දෙන පුණ්‍යකර්මයකි. කඨින චීවර, සිවුරු පූජාව සංසාරය පුරාවට පින ඵල දෙන මහා පුණ්‍යකර්මයකි. එමෙන්ම බුද්ධ චීවරය උපහාසයට ලක් කිරීම, අගෞරව කිරීම, විනාශ කිරීම හෝ සොරකම් කිරීම කල්ප කාලාන්තරයකට විපාක දෙන මහා අකුසල කර්මයකි. එම පාපකර්මයේ විපාකය මෙපමණ කැයි කිවනොහැකි තරම් ය.
මරණයෙන් මතු නිරය, අසුර, තිරිසන්, ප්‍රේත ලෝකවල ඉපදෙමින් අනේක විධ දුක් විඳීමට සිදු වන පාපකර්මයකි. සංසාරය පුරාවට, බුදුරජාණන් වහන්සේනමක් සම්මුඛයේ දීවත් අරිහත් ධජයක් දැරීමට අවස්ථාවක් නොලැබිය හැකි, නිවන් මඟ අවහිර විය හැකි අති භයානක අකුසල කර්මයකි. මහා සංඝයාට අයත් සිවුරු විනාශ කළ, අගෞර කළ පුද්ගලයන් ප්‍රේත ලෝකවල ගිනි ගන්නා සිවුරුවලින් වෙළෙමින් අතිශය දරුණු ලෙස දුක් විඳින බව ප්‍රේතවත්ථු, විමානවත්ථු ධර්ම ග්‍රන්ථවල සඳහන් වී ඇත.
පෙර කුසලයක් ඵල දී මනුෂ්‍ය ආත්මකය උප්පත්තිය ලැබුව ද ඇඳුම් පැලඳුම් හිඟවීම, නිරුවත්ව හෝ අන්ත අසරණව ජීවත්වීමට සිදුවීම, දැඩි ශීතලෙන්, රස්නයෙන් පීඩා විඳීමට සිදුවීම මෙහි විපාක වේ. චර්ම රෝග, කුෂ්ට සහ සුව නොවන තුවාල, ශරීරය දැවෙන රෝගවලින් නිරන්තරයෙන් පීඩා විඳීමට සිදු වේ. එමෙන්ම සිවුරට අගෞරව කිරීම පරම්පරා ගණනාවකට විපාක දෙන පාපකර්මයක් බව ඇමරිකාවේ ප්‍රධාන සංඝ නායක අග්ග මහා පණ්ඩිත ආචාර්ය වල්පොළ පියනන්ද නායක හිමි රචිත ‘කසාවතින් ලොව වටා’ ග්‍රන්ථයේ ‘කර්මය’ යන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් අපූරු කතාවකින් පැහැදිලි වේ. එම සත්‍ය කතාව පියනන්ද හාමුදුරුවෝ සටහන් කර තිබූ වචනයෙන්ම පෙළගැසෙන සටහනට එකතු කිරීමට අපි අදහස් කළෙමු.
“1983 අවුරුද්දේ දවසක ලොස් ඇන්ජලීස් නුවර පිහිටි අපේ පන්සලට තරුණ සහෝදරයන් දෙදෙනෙක් පැමිණියා. ශ්‍රී ලාංකියන් වුණාට ඔවුන් බෞද්ධයෝ නෙමෙයි. ඒත් බොහෝම ගුණයහපත් තරුණයන්. බාල සහෝදරයා ඉගෙනගන්න ගිහින් හිටියේ. හොඳ චිත්‍ර ශිල්පියෙක්. බළන්ගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රෙය නායක හාමුදුරුවෝ ඇමරිකාවේ වැඩ හිටිය කාලේ උන්වහන්සේ ලියපු පොත්වල පිටකවර සැලසුම් කරල තියෙන්නෙත් ඒ තරුණයා. මගෙත් පොතක පිටකවරය සකස් කර දුන්නා.
යහපත් තරුණයෙක් නිසා ඇමරිකාවේ රැකියාවක් කරගෙන ජීවත්වීමට අවශ්‍ය නීතිමය තත්ත්වයත් මම හදල දුන්නා. ඉගෙන ගන්න කාලේ ඒ තරුණයා රැකියාව විදිහට කළේ පුවත්පත් බෙදාහැරීම. වැඩිමහල් සහෝදරයා ශ්‍රී ලාංකික වෛද්‍යවරයෙකුට අයත් වෛද්‍ය මධ්‍යස්ථානයක කාර්යාල සහායකයෙකු විදිහට රැකියාව කළා. ඒ තරුණයා දවසක් හවසක වැඩ නිම වී බෝඩිමට එන්න බස් නැවතුමට යනකොට ආසන්නයේ බිල්ඩිමක ගින්නක් හටගෙන, ගිනි නිවන රථ ඇවිත් ඒ ගින්න නිවාමින් තිබිලා. පොලිස් නිලධාරීනුත් ඇවිත් ඉඳලා. බස් නැවතුමේ සිටි තරුණයා ඉදිරියට පැමිණි කාන්තාවක් ‘මෙයා තමයි බිල්ඩිමට ගිනි තිබ්බේ’ කියලා කෑගහලා. පොලිස් නිලධාරීන් තරුණයාව අත්අඩංගුවට අරගෙන පොලිසියට රැගෙන ගිහින්. බිල්ඩිමේ ගින්න හටගෙන තියෙන්නේ සවස 4.30ට, තරුණයා වෛද්‍ය මධ්‍යස්ථානයෙන් ඇවිත් තියෙන්නේ සවස 5.00ට බව පොලිස් පරීක්ෂණවල දී ඔප්පුවීමත් එක්ක එම තරුණයාව නිදහස් කරල තිබුණා.
තව අවස්ථාවක සහෝදරයන් දෙදෙනා එකතු වෙලා බැංකුවකින් ණයක් අරගෙන නිවසක් මිලදී ගෙන තිබුණා. බැංකු ණය වාරික වශයෙන් නිවැරැදිව ගෙවාගෙන ගිහින් තියෙනවා. අවුරුදු තුනකට විතර පස්සෙ ණය නොගෙවීම නිසා නිවස බැංකුව සතු කරගන්නා බවට බැංකුව විසින් ලිඛිතව දැනුම් දීලා තිබුණා. සහෝදරයන් දෙදෙනා අදාළ බැංකුවට ගිහින් ණය වාරික ගෙවූ රිසිට්පත් පෙන්වනකොට ඒ මුදල් වෙනත් ගිණුමකට බැර වෙලා තියෙන බව බැංකුව තහවුරු කරගෙන තියෙනවා. ඒ ප්‍රශ්නයත් සාකච්ඡා කොට බේරගෙන තිබුණා. ඔවුන්ගේ වාහනයක් මහ පාර අයිනේ හෝ නැවතුම්පොළක නතර කරල තියෙනකොට තවත් වාහන හප්පගෙන ගිය අවස්ථා කිහිපයක් ගැන කියල තියෙනවා. ඒ තරුණයන් දෙදෙනා අපේ පන්සලට එන හැමදාකම වෙච්ච ඇබැද්දි ගැනම තමයි කියන්නේ…”
“ඔහොම යනකොට බාල සහෝදරයාට හාර්ට්ඇටෑක් එකක් හැදිලා ‘කයිසා රෝහලට’ ඇතුළත් කරල තිබුණා. වැඩිමහල් සහෝදරයා මට දැනුම් දුන්නම මමත් බලන්න ගියා. ඒ වෙලාවේ එයා ළඟ හිටිය බිරිඳටත් එළියට යන්න කියලා කාමරයේ දොරවහල ‘සාධු… කාලයක ඉඳල ඔබ වහන්සේට රහසක් කියන්න උත්සාහ කළා. ඒත් අවස්ථාවක් ලැබුණේ නෑ. අද රෑට මම මැරෙනවා. ඊට පෙර මේ රහස ඔබ වහන්සේට කියන්න ඕනෑ. මට දරුවො නෑ. අපේ අයියලට ළමයි ඉන්නවා. ඒ අයටත් මේ සාපයෙන් විඳවන්න දෙන්න බෑ. ඔබ වහන්සේ මැදිහත් වෙලා අපේ පවුල මේ සාපයෙන් ගලව දෙන්න’ කියල ඒ තරුණයා මගේ දෑත අල්ලගෙන හඬා වැටුණා. පොරොන්දුව ඉෂ්ට කරන බවට සපථ වෙලා හිත හැදුවට පස්සෙ නැවත ඒ තරුණයා කතා කළා…”
“සාධු දන්නවනේ අපේ වාසගම ධර්මරත්න. අපේ ග්‍රේට් ගෑන්ඩ් ෆාදර් 1890 ගණන්වල හිටපු හාමුදුරුනමක්. ඒ කාලේ ලංකාවේ භික්ෂූන් වහන්සේ කරදරකාරයෝ කියලා වික්ටෝරියා මහ රැජන මෙරට ආණ්ඩුකාරවරයා විදිහට හිටපු ශ්‍රී ජෝෂප් වෙස් රිචඩ් වේ මහත්තයට කියලා හාමුදුරු දෙනමක් එංගලන්තයට ගෙන්න ගෙන, උපරිම පහසුකම් එක්ක විශ්වවිද්‍යාලයක ඉගෙනගන්න අවස්ථාව ලබා දීලා තිබුණා. ඒ ගමනට එකතු වෙලා තිබුණේ අපේ හාමුදුරුවොයි, තව හාමුදුරුනමක්. ධම්මරක්ඛිත හාමුදුරුවොයි, ධම්මරතන හාමුදුරුවොයි.
එංගලන්තයේ විශ්වවිද්‍යාලයක ඉගෙනගත්ත උන්වහන්සේලා අවුරුදු හතරකට පස්සෙ උපාධි ලබාගෙන ලංකාවට වැඩම කරල තිබුණා. ධම්මරතන අපේ හාමුදුරුවෝ ලංකාවට පැමිණි හැටියේ මීගමුවට ගිහින් මිනිස්සු රැස් කරල සිවුරු ගලවල චීවරයට මුත්‍රා කරල, ගොම ගහල, සිවුරට පෙට්‍රල් දාලා ගිනි තියල ප්‍රසිද්ධියේ ක්‍රිස්තියානි ආගම වැළඳගෙන තිබුණා. ඒකට විරුද්ධව බෞද්ධ ජනතාව කලබල කරනකොට බත්තරමුල්ලේ ශ්‍රී විභූති කියල හාමුදුරුනමක් ‘සිවුරට කරපු අගෞරවයට මෙයාට විතරක් නෙමෙයි, පරම්පරා හතරකට, හතකට විපාප විඳින්න වෙනවා. පරම්පරා හතක් කරදරයට පත් කරපු මේ මනුස්සයා ගැන අනුකම්පා කරන්න’ කියල බෞද්ධ ජනතාව සන්සුන් කරල තිබුණා.
ඒ කාලේ ඔය සිද්ධිය ‘ඥානාප්‍රදීප’ කියල පත්තරයකත් පළ වෙලා තිබුණු බව අපේ ඥාතීන් කියල තියෙනවා. අන්තිමේදී ධම්මරතන හාමුදුරුවෝ කුෂ්ට, දද හැදිල කාලයක් ම නොවිඳිනා දුක් විඳල මැරිලා ගිහින් තියෙනවා. ධම්මරතන සීයට පිරිමි තුනයි, ගැහැනු ළමයෙක් ඉඳල තියෙනවා. ලොකු පුතා වෛද්‍යවරයෙක්. දෙවන පුතා නීතිඥයෙක්. වෛද්‍යවරයා එංගලන්තයේ විශ්වවිද්‍යාලයකින් වෛද්‍ය උපාධිය ලබාගෙන ලංකාවට ඇවිත් පත්වීම ගන්න රෝහලට යනකොට ඇක්සිඩන්ට් එකක් වෙලා මැරිලා. නීතිඥ පුතා උසාවියට ගිය පළමු දිනයේම නඩුවකට පෙනී ඉන්නකොට හාර්ට්ඇටෑක් එකක් හැදිලා මැරිලා. දුව පිළිකාවක් හැදිලා නැති වෙලා. බාල පුතා ගඟේ නානකොට ගහගෙන ගිහින්. ඒ පවුලේ තුන්වෙනි පරම්පරාව අපි…” අපහසුවෙන් කතා කරගෙන ගිය තරුණයා දිගු සුසුමක් පිට කර නිහඬ වුණා…”
“තරුණයා කියපු ආකාරයට ම එදින රාත්‍රියේ නැති වෙලා තිබුණා. ඔවුන්ගේ අම්මවත් මට හමුවෙලා තියෙනවා. ඇයත් නැති වුණේ පිළිකාවක් හැදිලා. ඒ පවුලේ වැඩිමහල් සහෝදරයා ලංකාවේ රේගුවේ කාලයක් සේවය කරල ඇමරිකාවට ඇවිත්, ඔහුගේ පුතා වෙළෙඳසැලක් කරගෙන ඉන්නකොට හිටි හැටියේ කඩය ගිනිගෙන සම්පූර්ණයෙන් විනාශ වුණා. ඒ පවුලේ හැම කෙනෙක්ම විවිධ ප්‍රශ්නවලින් පීඩා වින්දා. පස්සෙ මම මැදිහත් වෙලා හාර්ට්ඇටෑක් එකෙන් මියගිය තරුණයාට පොරොන්දු වෙච්ච ආකාරයට ඔහුගේ සහෝදරයන්ගේ ළමයින්ගේ ධන පරිත්‍යාගයෙන් ලංකවේ දුෂ්කර විහාරස්ථාන කිහිපයක පොඩි හාමුදුරුවෝ පස්නමකට සිවුරු පිරිකර පූජා කළා. අධ්‍යාපන උපකරණ ලබාදුන්නා. ඊට පස්සෙ ඒ ළමයි විවිධ පින්කම් සිද්ධ කළා. දැන් ඒ ළමයි සතුටින් කාලය ගත කරන බව පේනවා. ඒ සිදුවීමත් එක්ක සිතුවිල්ලකින් හෝ බුද්ධ චීවරයට අගෞරවයක් වෙන ආකාරයෙන් කටයුතු කිරීම නරකයි කියන දේ මට ප්‍රත්‍යක්ෂ වුණා. චීවරය සමග සෙල්ලම් කිරීම හරිම භයානකයි…”
කසාවතින් ලොව වටා ග්‍රන්ථයේ එම කතාව කියවනවිට නොදැනුවත්ව හෝ බුද්ධ චීවරය සම්බන්ධයෙන් අකුසල් සිතක් පහළ නොවේවා කියා මම අධිෂ්ඨාන කර ගත්තෙමි.
බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේ සිට මේ දක්වා පැවැතෙන බෞද්ධ භික්ෂුවගේ සිවුර (කෂාය වස්ත්‍රය) යනු හුදෙක් ශරීරය වසා ගැනීමට ගන්නා රෙදි කඩක් නොව, සරල, විරාගී බව සහ ලෝකෝත්තර ජීවිතයේ උත්කෘෂ්ට සංකේතයකි. තථාගතයන් වහන්සේ අනුදත් වදාළ බුද්ධ චීවරය කෙලෙස් දුරු කරන්නා වූ භික්ෂුවකට පරිහරණය කිරීමට සුදුසු මෙන්ම අරිහත්වයට පත්වීමට දරන වස්ත්‍රයයි.
එමෙන්ම විනය පිටකයේ සඳහන් ආකාරයට පුද්ගලයෙක් පැවිදි කිරීමේදී (සසුන්ගත කිරීම) සපිරිය යුතු මූලික සුදුසුකම් සහ විනයානුකූල කරුණු කිහිපයක් ද වේ. අවම වශයෙන් අවුරුදු 7ක් සම්පූර්ණ වියයුතු ය. පූර්ණ උපසම්පදාව ලැබීම සඳහා වයස අවුරුදු 20ක් සම්පූර්ණ වියයුතුය. මවුපියන් ජීවතුන් අතර සිටී නම් ඔවුන්ගේ අවසරය තිබිය යුතුය. අංගවිකල, මන්දබුද්ධිකභාවයෙන් (අත් පා අහිමිවීම, අන්ධ, ගොළු හෝ දැඩි අසරණ වූ ශාරීරික ආබාධ) තොර විය යුතුය. සොරෙක්, වංචාකාරයෙක්, ණයගැතියෙක් නොවිය යුතු ය. රාජ්‍ය නීතියට අනුව දඬුවම් ලබන, අපරාධයක් සිදු කොට බන්ධනාගාරයෙන් හෝ නීතියෙන් බේරීමට පැමිණි අයෙක් නොවිය යුතුය. රජයේ හෝ හමුදා සේවයේ සිටින පුද්ගලයෙක් නොවිය යුතුය. පැහැදිලි පුරුෂ භාවයක් (නපුංසක භාවයෙන් තොර) තිබිය යුතුය. සංසාර දුකින් මිදීමේ හෝ ශාසනභාරය දැරීමේ අරමුණින් විනා ජීවත්වීමේ පහසුව පිණිස පැවිදි නොවිය යුතුය.
වර්තමානයේ මෙරට ක්‍රියාත්මක සම්ප්‍රදායට අනුව, විනයානුකූල කරුණුවලට අමතරව උප්පැන්න සහතිකය, පොලිස් වාර්තා සහ භාරකාර විහාරාධිපති වහන්සේගේ කැමැත්ත අනිවාර්ය වේ. එහෙත් වර්තමානයේ ඇතැම් චීවරධාරීන්ගේ හැසිරීම මත විනය පිටකයේ සඳහන් ආකාරයට විනයානුකූල පැවිද්දක් ලබා ඇති ද යන්න ද සැක පහළ වන තරම් ය. චීවරය දරාගෙන බුදුදහමට ගරහන චීවරධාරීන් සිටිති. ධර්මයට, සංඝයාට අගෞරව වන ආකාරයට ධර්මය විකෘති කර සමාජගත කරන චීවරධාරීන් සිටිති. අන් අයට පරුෂ වචනයෙන් බැන වදිමින්, රහමෙර, මත්ද්‍රව්‍ය භාවිත කරමින් මන්දබුද්ධික ලෙස හැසිරෙන චීවරධාරීන් සිටිති. පුද්ගල ලාභ පරමාර්ථයෙන් ව්‍යාපාර කටයුතුවල නිරත වෙමින් මුදල් රැස් කරන චීවරධාරීන් ද සිටිති. එවැනි චීවරධාරීන් සම්බුද්ධ ශාසනයට පිළිලය.
පහාරාද සූත්‍රයේ සඳහන් ආකාරයට මහා සාගරයේ කුණු රොඩු ගොඩ නොගැසේ. රළ විසින් කුණු වෙරළට තල්ලු කරති. සම්බුද්ධ ශාසනයේ ද කුණු නොරැදේ. සොබා දහම විසින් විනය විරෝධි චීවරධාරීන්ව ගිහිගෙට හෝ නිරයට ඇද දමති. ශාසනයට වින කටින උන්ට ද අඩු වැඩි වශයෙන් ඒ ධර්මතාවයම උරුම වේ. රටක නීතියට ඉහළින් යුක්ති ධර්මය ද නඩු අසති. ඒ බව අවබෝධයෙන් සිටීම සසර ගමනට සරණක් බව මනුෂ්‍ය සත්වයන් සිහිතබා ගතයුතු ය.
– තරංග රත්නවීර
දිවයින
සම්බන්ධිත පුවත් | Related News
ප්‍රධාන පුවත්
ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ගේ චීවරය ඉවත් කිරීමට එරෙහිව අභියාචනාධිකරණයේ නඩු දමයි..
චීන–ලාඕස දුම්රිය මාර්ගයේ වෙළෙඳ වටිනාකම යුවාන් බිලියන 100 ඉක්මවයි.. ලාඕසය කලාපීය ප්‍රවාහන කේන්ද්‍රස්ථානයක් බවට..
ට්‍රම්ප්ගේ ආදර්ශය අනුව රුසියාව සමඟ ඩීසල් ගනුදෙනුවකට එළඹෙනු- ජර්මානු විපක්ෂය පවසයි
රුසියාව සහ යුක්‍රේනය බලශක්ති ප්‍රහාර අත්හිටුවීමට එකඟ වී තිබෙනවා – ට්‍රම්ප්
නේපාලයට යළිත් මහා ගංවතුරක් – නිවාස හා පාලම් ගසාගෙන යයි (වීඩියෝ)
හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂ රෝහල්ගත කෙරේ..
ඔන්ටාරියෝ ව්‍යවස්ථාදායකය 'දෙමළ ජන සංහාරයක්' නිල වශයෙන් පිළිගෙන නැහැ.. කොටි හිතවාදීන් ගොතන ලද ජන සංහාරක ප්‍රබන්ධය බිඳ වැටිලා.. - ආචාර්ය නෙවිල් හේවගේ
ඥානසාර හිමි උදෙසා කොළඹ බලා එන පාගමනේ තෙවන දිනය අද..
"ජේවීපී එකෙන් මගෙ සිවුර ගලවනවා.. සිරගත වුනත් කවදාවත් මෙහෙම දෙයක් වෙලා නෑ මහත්තයෝ.." - අත්අඩංගුවට ගැනීමට පෙර ඥානසාර හිමි පැවසූ කතාව නීතිඥ සංජීව වීරවික්‍රම හෙළිකරයි..
අනුරාධපුර පූජා නගරය ගොඩනැගීමට ඉන්දියාවෙන් විශාල ආධාරයක් ලැබෙනවා.. - ජනපති ඉබ්බාගමුවේදී පවසයි
මමත් මාලිමාවට රැවටුනා.. ඥානසාර හාමුදුරුවෝ හිරේ ඉන්නකොට ගැටුමක් ඇතිකරලා කරන්න හදපු දේත් අපිට ආරංචි වුනා.. - මහාචාර්ය පූජ්‍ය පාතේගම ඤානිස්සර හිමිගෙන් ප්‍රබල අනාවරණයක්..
රුසියාවෙන් ඇමරිකාවට ඩීසල්.. ට්‍රම්ප් සහ පුටින් අතර ඓතිහාසික ගිවිසුමක්.. - යුක්රේනයට අලුත් ජනපති කෙනෙක් පත් කරගන්නැයි ට්‍රම්ප් කියයි
2022න් පස්සෙ ළමා රෝහලට ඩොනේෂන් ගත්තේ නැතිනම් ලැබිච්ච දේවල් වලට මොකද වුනේ?.. 2026 ඔක්තෝබර් වෙනකල් තොරතුරු වෙබ් අඩවියේ තිබුනා.. ඒත් දැන් නෑ.. - වෛද්‍ය චමල් සංජීවගෙන් බරපතළ හෙළිදරව්වක්..
ඥානසාර හිමිට දුන් ජනපති සමාව ගැන රනිල් හෙළි කරයි..
මාලිමා ආණ්ඩුව බටහිර "ප්‍රොක්සි" ආණ්ඩුවක්.. - ඥානසාර හිමි සිද්ධිය සහ රටේ වත්මන් තත්ත්වය ගැන වෛද්‍ය වසන්ත බණ්ඩාරගෙන් විශේෂ හෙළිදරව්වක්..
බලවත් ජාතීන්ගේ වුවමනා එපාකම් මත සිදුවන ගමන ආපසු හැරවිය නොහැකි බියකරු අන්තයකින් අවසන් විය හැකියි.. - මොහාන් සමරනායක අනතුරු අඟවයි