NLDB ගොවිපළවල් පෞද්ගලික අංශයට බදු දීමේ තීරණය හකුළා ගන්න.. - කෘෂි අරගල ව්‍යාපාරයෙන් ඇමති ලාල් කාන්තට විවෘත ආයාචනයක්..

Aug 10, 2026 at 02:23 PM

|

Lanka Leader

කෘෂිකර්ම, පශු සම්පත්, භූමිය සහ වාරිමාර්ග අමාත්‍ය කේ. ඩී. ලාල් කාන්ත මහතා වෙත විශේෂ විවෘත ආයාචනයක් යොමු කරමින්, ජාතික මෘග සම්පත් සංවර්ධන මණ්ඩලයට (NLDB) අයත් ගොවිපළවල් පෞද්ගලික අංශයට බදු දීමට ගෙන ඇති යෝජනාව වහාම නැවත සමාලෝචනය කරන ලෙස 'කෘෂි අරගල ව්‍යාපාරය' ඉල්ලා සිටියි.

එම ව්‍යාපාරයේ කීර්ති කුමාර මද්දුමගේ මහතා නිකුත් කර ඇති මෙම ආයාචනය මගින් පෙන්වා දෙන්නේ, අකාර්යක්ෂමතාවයට විසඳුම රාජ්‍ය සම්පත් පෞද්ගලික ප්‍රාග්ධනයට පවා දීම නොව, රාජ්‍ය කළමනාකරණය විද්‍යාත්මකව ප්‍රතිසංවිධානය කිරීම බවයි.

අදාළ විවෘත ආයාචනය පහළින්..

ගරු කේ. ඩී. ලාල් කාන්ත Lal Kantha  අමාත්‍යතුමනි,

NLDB ගොවිපළවල් පෞද්ගලික අංශයට බදු දීම පිළිබඳ සංවේදී විවෘත ආයාචනයක්

ඇමතිතුමනි,

මේ ආයාචනය ලියන්නේ ඔබට විරුද්ධ දේශපාලන අරමුණකින් නොව, ඔබ කෙරෙහි තවමත් තබා ඇති ජනතා විශ්වාසය නිසාමය.

ඔබ යනු මේ මහ පොළොවේ පස් සුවඳ හඳුනන, ගොවි ජනතාවගේ දුක සහ දහඩිය හඳුනන ගැමියෙකි. තරුණ අවධියේදී රටේ සම්පත්, ජනතා අයිතිවාසිකම් සහ සමාජ සාධාරණත්වය වෙනුවෙන් ඔබ ගෙන ගිය අරගලය අපට අමතක වී නැත.

එදා ඔබ ප්‍රශ්න කළේ බලය අතැති පාලකයන්ගෙන් එකම දෙයකි.

“ජනතාවගේ සම්පත් ජනතාවගෙන් වෙන් කරන්නේ කා වෙනුවෙන්ද?”

අද එම ප්‍රශ්නයම අපට ඔබගෙන් ඇසීමට සිදුව තිබීම දෛවයේ කටුක උත්ප්‍රාසයකි.

NLDB යටතේ පවතින ගොවිපළවල් පෞද්ගලික අංශයට බදු දීමේ යෝජනාව සැබවින්ම අවශ්‍යද? එසේ නම්, එය සිදු කරන්නේ ජනතාවගේ ආර්ථික ශක්තිය වැඩි කිරීම සඳහාද, නැතහොත් රාජ්‍ය සම්පත් ක්‍රමයෙන් පෞද්ගලික ප්‍රාග්ධනය යටතට ගෙන යාම සඳහාද?

මෙහිදී ජාත්‍යන්තර වාමාංශික ඉතිහාසයෙන් අපට බොහෝ පාඩම් තිබේ.

ලෙනින්ගේ නව ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය (NEP) බොහෝ විට රාජ්‍ය සම්පත් පෞද්ගලික අතට පවරාදීම සාධාරණීකරණය කිරීමට උදාහරණයක් ලෙස ඉදිරිපත් කළ හැකිය. නමුත් ලෙනින්ගේ NEP යනු සමාජවාදී රාජ්‍යයේ මූලික අරමුණු අතහැර දැමීමක් නොව, විශේෂ ඓතිහාසික හා ආර්ථික තත්ත්වයක් තුළ සමාජවාදී රාජ්‍යය ශක්තිමත් කරගැනීම සඳහා ගත් සීමා සහිත, පාලිත සහ උපායමාර්ගික පියවරක් විය.

එබැවින්, ලෙනින්ගේ NEP එක පෙන්වා “රාජ්‍ය සම්පත් පෞද්ගලික අංශයට දීමම වාමාංශික ප්‍රතිපත්තියකි” යන සරල තර්කයට පැමිණිය නොහැක.

ලෙනින්ගේම දේශපාලන උරුමයෙන් අපට ලැබෙන වැදගත් පාඩම වන්නේ,

උපායමාර්ගික පසුබැසීමක් යනු අවසාන අරමුණ අතහැර දැමීමක් නොවන බවයි.

එසේම, ෆිදෙල් කස්ත්‍රෝගේ කියුබාව අපට තවත් වැදගත් ප්‍රශ්නයක් මතු කරයි. කුඩා රටක වුවද, ආහාර, සෞඛ්‍යය, අධ්‍යාපනය සහ ජාතික නිෂ්පාදන හැකියාව වැනි ක්ෂේත්‍රවල රාජ්‍ය මැදිහත්වීම සහ ජනතා අයිතිය ආරක්ෂා කිරීම රටක ස්වාධීනත්වයේ කොටසක් බව ඔහුගේ දේශපාලන උරුමය පෙන්වා දෙයි.

හෝ චි මින් සහ වියට්නාමයේ විප්ලවීය ව්‍යාපාරයද අපට කියා දුන්නේ ජාතික නිදහස සහ ආර්ථික ස්වාධීනත්වය එකිනෙකින් වෙන් කළ නොහැකි බවයි. රටක ඉඩම්, ආහාර නිෂ්පාදනය සහ ජනතාවගේ ජීවනෝපාය සම්පත් පිළිබඳ තීරණ ගැනීමේදී ජාතික අරමුණ අමතක කළ නොහැක.

එසේම, ලතින් ඇමරිකාවේ සැල්වදෝර් අයියෙන්දේ වැනි නායකයන්ගේ අත්දැකීම් අපට තවත් කටුක පාඩමක් කියා දෙයි. ජනතාවගේ ආර්ථික අයිතිවාසිකම් සහ ජාතික සම්පත් පිළිබඳ තීරණ ගන්නා විට, බලවත් ආර්ථික කණ්ඩායම් සහ බහුජාතික ප්‍රාග්ධනයේ බලපෑම පිළිබඳ දැඩි අවධානයක් අවශ්‍යය.

එබැවින්, “පෞද්ගලික අංශය සම්බන්ධ කර ගැනීම” සහ “ජනතා සම්පත් පෞද්ගලික ප්‍රාග්ධනයේ දිගුකාලීන පාලනයට යටත් කිරීම” යන කරුණු දෙක එකක් ලෙස සැලකිය නොහැක.

ඇමතිතුමනි,

අද ඔබ ඉදිරියේ තිබෙන්නේ හුදෙක් ගොවිපළ කිහිපයක් පිළිබඳ පරිපාලන තීරණයක් නොවේ.

එය අපේ රටේ ඉඩම් පිළිබඳ දර්ශනය කුමක්ද?

එය ගොවියාගේ අනාගතය පිළිබඳ අපගේ දැක්ම කුමක්ද?

එය රාජ්‍ය සම්පත යනු පාඩු ලබන විට විකුණා දැමිය යුතු බරක්ද, නැතහොත් නිසි කළමනාකරණයකින් ජනතාව වෙනුවෙන් සංවර්ධනය කළ යුතු පොදු සම්පතක්ද?

යන මූලික ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු සපයන තීරණයකි.

NLDB ගොවිපළක් අකාර්යක්ෂම නම්, එය පෞද්ගලික අංශයට බදු දීම එකම විසඳුම වන්නේ ඇයි?

රාජ්‍ය කළමනාකරණය ප්‍රතිසංවිධානය කිරීම, වෘත්තීය කළමනාකරණයක් හඳුන්වා දීම, ගොවි සමූපකාර ක්‍රම ශක්තිමත් කිරීම, විශ්වවිද්‍යාල හා පර්යේෂණ ආයතන සමඟ සම්බන්ධ කිරීම, තරුණ ගොවීන්ට අවස්ථා ලබාදීම සහ නවීන තාක්ෂණය හඳුන්වාදීම වැනි විකල්ප පළමුව සලකා බැලිය නොහැකිද?

ජනතාවගේ සම්පත අකාර්යක්ෂම නම්, විසඳුම එය ජනතාවගෙන් ඉවත් කිරීම නොව, එය ජනතාවට ප්‍රයෝජනවත් වන ලෙස කාර්යක්ෂම කිරීම විය යුතුය.

ඇමතිතුමනි,

ඔබේ දේශපාලන ජීවිතයේ මුල් අවධියේ ඔබ විරුද්ධ වූයේ ජනතාවගේ සම්පත් බලවත් පිරිසකගේ අතට පත්වීමේ දේශපාලනයටය.

එබැවින් අද ඔබගේ නාමයෙන් ගනු ලබන තීරණයක් පිළිබඳ ජනතාව තුළ ප්‍රශ්නයක් මතු වීම ස්වභාවිකය.

“අප එදා විරුද්ධ වූ දේම අද අපේ අත්සනින් සිදුවන්නේද?”

මෙය ඔබට එල්ල කරන චෝදනාවක් නොව, ඔබෙන් පිළිතුරක් බලාපොරොත්තු වන ජනතාවගේ ප්‍රශ්නයකි.

අපි විශ්වාස කරන්නේ ඔබට තවමත් එම ප්‍රශ්නයට ජනතාවගේ පැත්තෙන් පිළිතුරු දිය හැකි බවයි.

ඒ නිසා NLDB ගොවිපළවල් පෞද්ගලික අංශයට බදු දීමේ යෝජනාව නැවත සම්පූර්ණයෙන් සමාලෝචනය කරන ලෙසත්, එහි දිගුකාලීන ආර්ථික, සමාජීය සහ ජාතික බලපෑම් පිළිබඳ විවෘත මහජන සංවාදයක් පවත්වන ලෙසත් අපි ඉතා ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

අවශ්‍ය නම් පෞද්ගලික අංශයේ තාක්ෂණය, ප්‍රාග්ධනය සහ කළමනාකරණ හැකියාව රාජ්‍ය අයිතිය රැකෙන හවුල්කාරී හෝ ගිවිසුම්ගත ක්‍රමයක් යටතේ ලබාගත හැකිය. නමුත් එහි අවසාන අරමුණ විය යුත්තේ ජනතා සම්පත ජනතාවට ශක්තියක් බවට පත් කිරීම මිස, එය ක්‍රමයෙන් පෞද්ගලික ප්‍රාග්ධනයේ ස්ථිර අයිතියක් බවට පත් කිරීම නොවේ.

ලෙනින්ගේ NEP අපට උගන්වන්නේ උපායමාර්ගය වෙනස් කළ හැකි බවයි.

කස්ත්‍රෝගේ අත්දැකීම අපට මතක් කරන්නේ ජාතික ස්වාධීනත්වයේදී ආහාර හා නිෂ්පාදන සම්පත් කෙතරම් වැදගත්ද යන්නයි.

හෝ චි මින්ගේ අරගලය අපට කියා දෙන්නේ ජනතාවගේ නිදහස සහ ජාතික ස්වාධීනත්වය ආර්ථික පදනමකින් තොරව සම්පූර්ණ නොවන බවයි.

එහෙත් මේ සියල්ලට ඉහළින් ඔබගේම දේශපාලන ජීවිතය අපට මතක් කරන්නේ එකම කරුණකි — ජනතාව වෙනුවෙන් අරගල කළ අය ජනතාවගේ සම්පත් පිළිබඳ තීරණ ගන්නා විට ජනතාවගේ පැත්තේ සිටිය යුතු බවයි.

එබැවින්, ගරු ඇමතිතුමනි,

ඔබගේ අතීත අරගලයට ගෞරවයක් ලෙසත්, අද ඔබ කෙරෙහි තබා ඇති ජනතා විශ්වාසයට ගෞරවයක් ලෙසත්, NLDB ගොවිපළවල් පෞද්ගලික අංශයට බදු දීමේ තීරණය නැවත සලකා බලන්න.

අපට අවශ්‍ය වන්නේ රාජ්‍ය සම්පත් අකාර්යක්ෂමව පවත්වාගෙන යාම නොවේ.

අපට අවශ්‍ය වන්නේ ඒවා ජනතාව වෙනුවෙන් වඩාත් කාර්යක්ෂමව, වඩාත් විනිවිදභාවයෙන් සහ වඩාත් සාධාරණව පවත්වාගෙන යාමයි.

අවසානයේ ඉතිහාසය ඔබගෙන් අසන ප්‍රශ්නය මෙය විය හැකිය:

“ඔබ ජනතාවගේ සම්පත් රැකගැනීමට සටන් කළ පරම්පරාවේ නායකයෙකුද, නැතහොත් එම සම්පත් පෞද්ගලික ප්‍රාග්ධනයට විවෘත කළ පරම්පරාවේ නායකයෙකුද?”

එම පිළිතුර ඔබගේ අතේය.

මෙයට,

කීර්ති කුමාර මද්දුමගෙ 

කෘෂි අරගල ව්‍යපාරය